แดนสวรรค์, สระแห่งมายา
ในภาพที่ปรากฏบนสระน้ำ เงาวิญญาณค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากร่างของหลี่เมิ่งเย่ ใบหน้าอันงดงามนั้นดูคุ้นเคย เธอมองหลินมู่หยูด้วยรอยยิ้ม สายตาของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนา ร่างของเธอถูกดูดขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัว
จมูกของจื่อเหยาบูดบึ้งขณะที่เธอมองดู น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่เธอกล่าวว่า “ถ้าอาหยูรู้… รู้ว่าเธอคือร่างจุติของฉินหยิน เขาจะต้องเสียใจมากแค่ไหน…”
สีหน้าของจักรพรรดิปีศาจเจ็ดดวงดาวเคร่งขรึม เขาพูดเบาๆ ว่า “หยูไม่รู้ว่าเธอคือฉินหยิน ฉินหยินเองก็ไม่รู้ว่าเขาคือหยู ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว ฉินหยินตายในฐานะเทพและตอนนี้ได้หลุดเข้าไปในหกเส้นทางแห่งการเวียนว่ายตายเกิด เส้นทางมนุษย์ เส้นทางสัตว์ เส้นทางอสูร เส้นทางภูตผี เส้นทางนรก และเส้นทางสวรรค์ ล้วนเป็นเส้นทางมนุษย์ทั้งนั้น เฮ้อ…”
เขาหยุดชั่วครู่แล้วกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม…หากปราศจากการเสียสละของฉินหยิน ข้าเกรงว่าหยูคงไม่สามารถทะลุทะลวงไปสู่ดินแดนที่ถูกลืมและสร้างโชคชะตาอันสูงสุดนี้ได้อย่างแท้จริง”
จื่อเหยาเงียบไป
บูม!
ผลึกมังกรขนาดมหึมาที่มีรัศมีหลายสิบเมตรตกลงมาจากท้องฟ้าและบดขยี้กลุ่มทหารม้าของฝ่ายฉีเหนือ ผลึกมังกรตกลงสู่พื้นและสร้างแรงกระแทกอย่างรุนแรงจนทำให้กลุ่มทหารม้าที่อยู่ใกล้เคียงกระจัดกระจายไปทั่ว
หลินมู่หยูสวมเกราะมังกรที่สร้างจากอะกาโตซอรัส ดวงตาสีทองของเธอไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ เธอชูดาบยาวขึ้นและฟาดฟันไปในอากาศอย่าง