“ท่านผู้เฒ่า นางเป็นเด็กดี”
เธอถูกพวกคนชั่วฆ่าเพื่อช่วยฉัน ไม่ต้องห่วง… ฉันจะดูแลเธอไปตลอดชีวิต”
ขณะที่พูด หลินมู่หยูหยิบธนบัตรทองคำออกมาใบหนึ่งแล้ววางลงบนพื้นอย่างช้าๆ “นี่คือเหรียญจินหยิน 100,000 เหรียญ เพียงพอสำหรับท่านและมารดาของเมิ่งเย่ใช้ชีวิตไปตลอดชีวิต เมื่อฉันกลับไปแล้ว ฉันจะส่งคนไปรับท่านไปอยู่ที่เมืองหลานหยานในเมืองหลวง”
“เงินจำนวนนี้…จะซื้อชีวิตของเมิ่งเย่กลับคืนมาได้ไหม?” เสียงของชายชราสั่นเครือ
“เลขที่.”
หัวใจของหลินมู่หยูเจ็บปวด เธอคุกเข่าลงต่อหน้าชายชราและกล่าวว่า “ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ…”
“ไม่สามารถปกป้องเมิ่งเย่และปล่อยให้เธอตายได้…”
“คุณ… คุณเป็นใคร?”
“ฉันชื่อหลินมู่หยู”
“เจ้า…” ชายชราตกใจสุดขีด “เจ้า… เจ้าคือจักรพรรดิฉิน หลินมู่หยูหรือ?”
“กษัตริย์ฉิน? อาจจะ…” หลินมู่หยูกล่าวอย่างแผ่วเบา
“กษัตริย์ฉิน… พระองค์ได้ขึ้นเป็นเทพแล้ว คุณ… คุณคือเทพหรือเปล่า?”
“ฉันคิดว่า… ใช่”
“พระเจ้าช่วย…” หลี่ซุยรีบลุกขึ้นช่วยหลินมู่หยู “เทพเจ้าไม่ควรคุกเข่าต่อหน้ามนุษย์ธรรมดา”
รับไม่ได้…”
“เลขที่.”
หลินมู่หยูกล่าวว่า “มนุษย์และเทพเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีอะไรแตกต่างกันเลย ท่านผู้เฒ่า ข้าทำผิดต่อเมิ่งเย่ ข้าหวังว่าท่านจะให้อภัยข้า แต่… ข้าได้ฆ่าคนที่ฆ่าเมิ่งเย่ไปแล้ว ข้าได้แก้แค้นให้เมิ่งเย่แล้ว”
“ดีแล้ว” เสียงของหลี่ซุยสั่นเครือ “ฝ่าบาท ท่านคือวีรบุรุษผู้ปราบปีศาจ หากไม่ใช่เ
