“ครับพ่อ!”
ฉีจูเหนือยกดาบยาวขึ้น อักขระศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นบนใบดาบ บนท้องฟ้า พลังศักดิ์สิทธิ์ทะลุผ่านเมฆลงมา ทันใดนั้น อากาศโดยรอบก็ดูเหมือนจะควบแน่น ในชั่วพริบตาต่อมา พายุโหมกระหน่ำรอบตัวพวกเขา ลมพายุราวกับใบมีด เฉือนเข้าใส่ร่างของหลินมู่หยู
“ว้าว…”
หลินมู่หยูส่งเสียงครางเบาๆ เธอทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้น พื้นรอบตัวเธอถูกผ่าออกเป็นรอยแยก ชุดเกราะต่อสู้ของเธอกำลังรวบรวมพลังอย่างสุดกำลังเพื่อช่วยชีวิตเจ้านายของเธอ!
สิบวินาทีต่อมา หลินมู่หยูเต็มไปด้วยบาดแผล ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลที่เกิดจากคัมภีร์สวรรค์แห่งกฎแห่งลม หุบเขาเล็กๆ ที่เธออยู่ก็กลายเป็นซากปรักหักพัง หญ้าถูกถอนจนหมดเกลี้ยง และพื้นดินก็ดูเหมือนถูกเหยียบย่ำ
ถูกมีดบาด
“คัมภีร์แห่งสวรรค์ว่าด้วยกฎแห่งไฟ!”
นกอินทรีฉีเหนือร้องเสียงดัง
หนึ่งในทหารองครักษ์ยกแขนขึ้น อักขระศักดิ์สิทธิ์หมุนวน พลังแห่งสวรรค์และโลกถูกปลุกขึ้นทันที ฝนเพลิงตกลงมาจากท้องฟ้าและเริ่มเผาผลาญหลินผู้น่าสงสาร
มู่หยู.
“อ่าาา…”
ความร้อนระอุนั้นรุนแรงจนอาจถึงตายได้ หลินมู่หยูจึงกอดศีรษะและกลิ้งไปมาบนเตียง
เขาเคลื่อนไหวอย่างดุร้ายราวกับสัตว์ป่า เขาไม่รู้ว่าจะต้านทานพลังของคัมภีร์สวรรค์ได้อย่างไร เขาคิดอะไรไม่ออกเลย ดินแดนที่ถูกลืมเลือนนั้นเปรียบเสมือนคำสาปที่กักขังเขาไว้
การเพาะปลูก
หลังจากเปลวไฟโหมกระหน่ำ หลินมู่หยูก็ตกลงไปในทะเลเพลิงอย่างน่าอนาถ
นกอินทรีฉีเหนือ
