ทองด้านหลังประสานหมัดพลางกล่าว “ท่านรองผู้บัญชาการโปรดวางใจ ทุกอย่างเรียบร้อยดีขอรับ”
“อืมเช่นนั้นก็ดี”
เว่ยโฉวเงยหน้ามองดวงดาวบนฟากฟ้าพร้อมกล่าว “ครั้งก่อนที่ขนส่งปืนใหญ่ผลึกอสูรทางน้ำ เราก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของอสูรปีกไปได้ ครั้งนี้ก็เช่นกัน ด้วยไหวพริบของเฉียนเฟิงเขาจะต้องรู้ทันเราแน่ จงสั่งให้ทหารทุกนายเฝ้าระวังให้ดี ค่ำคืนนี้เราไม่สามารถหลับใหลได้”
“รับทราบขอรับ!”
ไป๋หลี่ฉางทอดสายตามองไปยังชายฝั่งของแม่น้ำต้าวเจียงด้วยแววตาน่าเกรงขาม “ศึกครั้งนี้ถือเป็นสงครามในรอบสองปีซึ่งไม่อาจทราบได้ว่าจะจบลงเมื่อใด ข้าเกรงว่าจักรวรรดิอาจหมดอำนาจในที่สุดหากสงครามยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้”
“อีกไม่นานหรอก”
“ข้าก็หวังเช่นนั้น”
ฉับพลันเกิดเสียงดังขึ้นบริเวณข้างเรือ “จ๋อม!” ลิ้นยาวชื้นที่พุ่งจากใต้น้ำติดกับชุดเกราะของไป๋หลี่ฉางและดึงเขาลงไปในน้ำทันใด!
“ระวัง!”
เว่ยโฉวคว้าแขนของไป๋หลี่ฉางก่อนดึงเขากลับเข้าไปในเรืออย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มตวัดดาบตัดลิ้นเปียกชื้นพลางตะโกนดังลั่น “กองทัพแมงดาทะเลอยู่ใต้น้ำ เตรียมตัวต่อสู้!”
ทุกคนต่างตกตะลึงและชักดาบของตนออกมา พลธนูยิงศรออกไปจากขอบดาดฟ้าเรือราวกับสายฝนโปรยปราย ทว
