ราะถึงสามหมื่นตน เราคงต้องเสียกองทัพมังกรผงาดทั้งหมดเพื่อกำจัดพวกมัน ข้าขอสั่งให้กองทัพทั้งหมดล่าถอยตั้งแต่บัดนี้!”
“ขอรับ!”
ซือตู่เซินกล่าวคำออก “นายท่าน ปืนใหญ่ผลึกอสูรหนักเกินไปขอรับ เราใช้เวลากว่าสองวันเต็มในการเคลื่อนย้ายปืนใหญ่เหล่านี้ขึ้นมาบนภูเขา หากจะต้องขนปืนใหญ่ทั้งหมดลงไป ข้าเกรงว่าคงจะไม่ทันการ…”
“เช่นนั้นก็ไม่ต้อง”
หลินมู่อวี่กัดฟันพลางกล่าว “นำลูกกระสุนที่เหลือออกมาให้หมด จากนั้นก็เผาปืนใหญ่ผลึกอสูรทิ้งซะ อย่าให้เผ่าปีศาจหรือจักรวรรดิอี้เหอนำมันไปได้”
“ว่าอย่างไรนะขอรับ!?”
เว่ยโฉวตกตะลึงก่อนกล่าวออกอย่างลำบากใจ “ท่านผู้บัญชาการจะทำลายปืนใหญ่ผลึกอสูรทั้งหนึ่งร้อยกระบอกจริงๆ หรือขอรับ?”
“ใช่ มันสายเกินไปแล้ว จงเผาทิ้งให้หมด!”
“ขอรับ!”
“ถอยทัพ!”
ธงศึกโบกสะบัดส่งสัญญาณให้ล่าถอย กองทัพมังกรผงาดถอยทัพออกจากหุบเขาอย่างเร่งรีบ พวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะฝังศพของสหายที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมา สงครามมักเป็นเช่นนี้เสมอ ความเมตตากรุณามีแต่จะนำมาซึ่งความสูญเสียที่มากขึ้นหรือแม้แต่ความพินาศ
… …
ขณะนี้ข่าวที่กองทัพมังกรผงาดกำจัดกองกำลังของเหล่ยฉงในหุบเขาไร้นามยังไม่แพร่กระจายออกไป ข่าวเดียวที่จ
