้เหอพ่ายแพ้ เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถฝ่าฝืนพระประสงค์ของสวรรค์ได้ แคว้นอี้เหอพ่ายแพ้อย่างยับเยิน… ในสถานการณ์เช่นนี้ การฝ่าฝืนพระประสงค์ของสวรรค์ย่อมเป็นอันตรายต่อตัวเขาเองอย่างแน่นอน
“นี่คือเหวเลือดสีแดงฉานใช่ไหม?”
ลั่วหลานหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาพลางมองเหวเบื้องล่างด้วยท่าทางดูถูก
กลุ่มศิษย์กระโดดลงไปในเหวลึก ในกลุ่มนั้นมีเหล่าเซียนอยู่ไม่น้อย ทุกคนถืออาวุธอยู่ในมือและเดินอย่างระมัดระวังในเหว ในระยะไกล มีภูเขาหินสูงตระหง่านอยู่
ศิษย์คนหนึ่งรีบกล่าวว่า “ฝ่าบาท ดูสิ นั่นคือภูเขาหินที่หลินมู่หยูผนึกตัวเองไว้ ร่างของเขาอยู่ภายในภูเขาหินนั้น!”
“อ๋อเหรอ? ตามมาเลย”
“ใช่!”
กลุ่มคนเหล่านั้นบินผ่านไป เมื่อพวกเขามาถึงเชิงเขาหิน พวกเขาก็พบว่าเขาหินนั้นใหญ่โตผิดปกติ มันสง่างามมาก และมีทุ่งหญ้าสีเขียวปกคลุมอยู่เป็นหย่อมๆ
“ในเหวโลหิตแห่งนี้เคยมีเศษเสี้ยวพลังปราณของฉินหยินอยู่มากมาย แต่ตอนนี้มันหายไปหมดแล้ว หลินมู่หยูคงเอาไปหมดแล้ว ฮึ่ม” ศิษย์คนหนึ่งพูดอย่างโกรธเคือง “หลินมู่หยูบอกว่าจะรอฉินหยินกลับมาที่นี่!”
“กลับ?”
ลั่วหลานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา “ข้าเกรงว่าเขาจะไม่มีโอกาสนั้นหรอก วันนี้ ข้า ลั่วหลาน จะทำลายภูเขาและปลิดชีวิตเขา ข้าจะทำให้แน่ใจว่าหลินมู่หยูจะไม่มีวันฟื้นคืนชีพ! พวกเจ้าทุกคน หลบไป ข้ากำลังจะโจมตี! วันนี้ ข้าจะส่งหลินมู่หยูและฉินหยินลงนรกไปด้วยกัน!”
“ใช่!”
เหล่าศิษย์ต่างแ
