ครเป็นคนตะโกนแบบนั้น แต่ก็มีคนตะโกนตามมากขึ้นเรื่อยๆ สติของถังหลานเริ่มเลือนลางลงแล้ว
เขาฝืนลืมตาขึ้นมองใบหน้าโกรธเกรี้ยวตรงหน้า ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมา ใช้ดาบพยุงตัวลุกขึ้นยืน มองไปยังชาวบ้านเหล่านั้นแล้วกล่าวว่า “จักรพรรดิฉินจินเคยตรัสว่า ‘หัวใจของประชาชนสำคัญที่สุด’ ฉินจินเป็นคนใจดี ไม่ต้องการฆ่าใครมากเกินไป บัดนี้ ข้า ถังหลาน เข้าใจหลักการนี้แล้ว ดังนั้น… จักรพรรดิฉินจินจึงเป็นผู้ปกครองที่ชาญฉลาดอย่างแท้จริง ฮ่าๆๆ ถ้าไม่ใช่เพราะฉินอี้ จักรพรรดิจะถูกสังหารได้อย่างไร พวกเจ้าแห่งอี้เหอเดิมทีเป็นพลเมืองของจักรวรรดิ บัดนี้พวกเจ้าต้องการให้ข้าตาย ข้าจะทำให้ตามที่พวกเจ้าปรารถนา หากข้าสามารถมอบเกียรติยศชั่วชีวิตให้พวกเจ้าได้ ข้าจะมอบหัวของข้าให้พวกเจ้า หลานสาวของข้า ถังเสี่ยวซี อยู่ชานเมือง ข้าหวังว่าเธอจะไม่เริ่มสังหารหมู่พวกเจ้า ฮ่าๆๆ…”
“วูช!”
ดาบฟาดเข้าที่ลำคอของถังหลาน ทำให้เกิดบาดแผลยาว เลือดพุ่งกระฉูดออกมาทันที
“ฝ่าบาท? ฝ่าบาท…”
ร่างกายของแม่ทัพถังปี่สั่นเทาไปทั้งตัว เพิ่งได้สติขึ้นมาก็รีบโอบกอดถังหลานไว้แน่น แล้วกดฝ่ามือลงบนคอของถังหลานอย่างหมดหวังพลางร้องตะโกนว่า “ทำไมท่านถึงทำแบบนี้ ทำไมท่านถึงทำแบบนี้…”
ร่างกายของถังหลานกระตุกอย่างรุนแรง เลือดพุ่งออกมาจากปาก เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ไม่มีคำพูดใดออกมา เขาทำได้เพียงใช้มือจับเกราะไหล่ของถังปี่ไว้ ไม่กี่วินาทีต่อมา มือของเข
