่ห์เหลี่ยมมากมาย นางจะไม่ถอนทัพโดยไม่มีเหตุผล ท่านควรรอคำสั่งของจอมพลเฉียนเฟิงก่อน!”
“รอฉันเหรอ บ้าไปแล้ว!”
เหลยฉงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว “เฉียนเฟิงต้องกลัวว่าฉันจะแย่งความดีความชอบไป! บ้าเอ๊ย คราวนี้ฉันจะทำลายค่ายทหารหลงตานของหลินมู่หยูให้ราบคาบ ฉันจะเอาหัวของหลินมู่หยูกลับมาและแสดงให้เฉียนเฟิงเห็นถึงความสามารถของฉัน! ทุกคน บุกโจมตีและทำลายค่ายทหารหลงตาน!”
ดวงตาของเหล่าอสูรเกราะเหล่านั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำเมื่อพวกมันสูญเสียสติหลังจากคลุ้มคลั่ง บวกกับเหลยฉง แม่ทัพใหญ่ผู้ไร้เหตุผล อสูรเกราะทั้งหมดจึงพุ่งเข้าไปในหุบเขาปริศนาและไล่ล่าทหารที่เหลืออยู่ของหลินมู่หยูในทันที
…
ท่ามกลางเสียงฝีเท้าม้าที่ดังระงม หลินมู่หยูเร่งม้าศึกของเธอให้ถอยกลับไปด้านหลังของขบวนทัพอย่างช้าๆ เธอจะใช้คาถาแสงแห่งความโกลาหล (Chaotic Lumen of the Common) จัดการกับอสูรเกราะที่กำลังบุกเข้ามาจากด้านหน้า คาถาแสงแห่งความโกลาหลใช้พลังงานในการต่อสู้น้อยกว่า นอกจากนี้ ด้วยวิญญาณนักรบคู่ของเธอที่ดูดซับพลังวิญญาณรอบข้าง เธอสามารถใช้คาถาแสงแห่งความโกลาหลได้ทุกๆ ห้านาทีเพื่อให้แน่ใจว่าพลังงานในการต่อสู้ของเธอมีอย่างเหลือเฟือ ดังนั้น หลินมู่หยูจึงไม่ตระหนี่กับวิชาการต่อสู้แบบวงกว้างนี้
นอกหุบเขา กองทัพปีศาจเกราะรีบเร่งเข้ามา ภายใต้แสงตะวันยามเช้า ทุกสิ่งทุกอย่างมืดมิด
เว่ยโจวอดหัวเราะไม่ได้ “ฉันตกหลุมพรางของพวกมันแล้ว!”
“สั่ง
