ติ ประกายไฟกระเด็นใส่โล่หนัก ปีศาจเกราะแถวแรกไม่สามารถพุ่งเข้ามาได้เลย ตรงกันข้าม พลธนูที่อยู่ด้านหลังโล่กลับยิงอย่างไม่เลือกเป้าหมาย ลูกธนูเจาะสีขาวตกลงมาใส่ปีศาจเกราะราวกับฝน ในพริบตาเดียว ปีศาจเกราะจำนวนมากถูกฆ่าหรือบาดเจ็บ
“ค่าใช้จ่าย!”
ท่ามกลางฝูงชน เหลยฉงปรากฏตัวขึ้น เขาพุ่งเข้าไปในฝูงชนพร้อมค้อนศึกและฉีกร่างทหารหลายสิบคนจากค่ายทหารหลงตานเป็นชิ้นๆ อย่างไรก็ตาม คนหลายสิบคนนั้นเทียบไม่ได้กับขบวนรบที่มีทหารห้าพันคน ขบวนรบหมุนตัวอย่างรวดเร็วเพื่ออุดช่องว่าง แต่ลูกธนูและหอกก็ยังคงพุ่งเข้ามา แม้ว่าเหลยฉงจะสามารถฆ่าคนได้ แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายขบวนรบได้
เหล่าอสูรเกราะยังคงพุ่งเข้าโจมตีจากรอบนอกและแทรกซึมเข้าไปในแนวป้องกันอย่างรวดเร็ว ราวกับน้ำที่ไหลรอบเสาหินในลำธาร
เว่ยโจวเห็นได้อย่างชัดเจน เขายกแขนขึ้นอีกครั้งแล้วตะโกนว่า “รูปแบบขดงู!”
“ดง ดง ดง…”
เสียงกลองศึกดังขึ้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ รูปแบบการรบเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว พวกมันเชื่อมต่อกันเป็นคู่ๆ เหมือนงูที่ขดตัวอยู่ในป่า ในพริบตาเดียว ปีศาจเกราะที่เข้ามาในขบวนก็ถูกกลืนกิน โล่ที่อยู่รอบนอกเปลี่ยนเป็นแนวป้องกันอย่างรวดเร็ว ป้องกันไม่ให้ปีศาจเกราะบุกเข้ามา แนวหน้าเต็มไปด้วยพลถือโล่และพลหอก อาจกล่าวได้ว่าแผนผังแปดรูปแบบที่เว่ยโฉวฝึกฝนนั้นใช้กลยุทธ์เฉียนคุนในการต่อสู้กับปีศาจ
…
“บ้าเอ๊ย!”
เหลยฉงตะโกนจากนอกขบวนทัพว่า “บุก! กระโดดและโจมตี! กอง
