ม… แคว้นอี้เหอส่งกำลังพลมา 200,000 นาย และจักรวรรดิต้องมอบเงินหนึ่งพันล้านเหรียญจิ้นอินให้ข้า บวกกับสี่มณฑลทางตอนใต้ของมณฑลชางหนาน แบบนี้จะดีไหม? ถ้าฉินอี้เหอยินยอม เจ้าก็ลงนามรับรองได้เลย ใครก็ได้ ช่วยร่างรับรองให้หน่อย”
“ใช่!”
สิ่งที่เรียกว่า “ความเชื่อถือ” นั้นเป็นจดหมายเจรจาระหว่างประเทศ เมื่อลงนามแล้วจะไม่สามารถละเมิดได้ มิฉะนั้นจะถือเป็นการละเมิดความน่าเชื่อถือของประเทศ
ซางกวน จิงเยว่ ยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆ เหมือนนางฟ้า
ไม่นานหลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ท่านหนึ่งก็มาพร้อมกับหนังสือรับรองสองม้วนที่ส่งมาให้ซ่างกวนจิงเยว่ พร้อมกับกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านทูต โปรดลงนามด้วยเถิด ตราบใดที่ท่านลงนาม ผู้บัญชาการทหารสูงสุดจะส่งกองกำลังไปแน่นอน”
ชางกวนจิงเยว่เงยหน้ามองฉินอี้แล้วกล่าวว่า “จักรวรรดิและอาณาจักรอี้เหอต่างพึ่งพาอาศัยกัน ข้าหวังว่าผู้บัญชาการทหารสูงสุดจะพิจารณาภาพรวมและทำตามสัญญา อย่าทำให้พระนางผิดหวัง”
“ไม่ต้องกังวล!”
ดังนั้น ซ่างกวนจิงเยว่จึงลงนาม ฉินอี้ก็โบกแปรงของเขาและยังคงถือแปรงหนึ่งอันไว้ในคลังสมบัติของชาติ เขามอบแปรงอีกอันให้ซ่างกวนจิงเยว่พร้อมกล่าวว่า “กลับไปบอกฉินหยินว่าข้าจะส่งจดหมายถึงจอมพลจี้เหยาทันที เขาจะปฏิบัติตามสถานการณ์”
“ใช่แล้ว ถ้าอย่างนั้นเด็กน้อยคนนี้ก็จะลาไปก่อน”
ซ่างกวนจิงเยว่เดินออกจากห้องโถงอย่างช้าๆ เมื่อนางออกมาด้านนอก ก็มีข้าราชบริพารจำนวนหนึ่งเดิ
