ครั้ง คิ้วของเขาค่อยๆ ขมวดขึ้น ลึกๆ ในใจเขาเชื่อว่าติงซีและหลงเฉียนหลินคงไม่มีทางรุกคืบ แต่… เขามีลางสังหรณ์ว่าติงซีและหลงเฉียนหลินจะไม่ยอมปล่อยโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ในการยึดคืนสามยอดเขาฉินหลิงไปอย่างแน่นอน!
–
“ตุ๊ก ตุ๊ก ตุ๊ก …”
กองทหารม้าเบาควบม้าตรงเข้าสู่เมืองจันทราเพลิงภายใต้แสงจันทร์ แม่ทัพที่อยู่แนวหน้าสวมดาวสีทองสามดวงไว้ที่ปกเสื้อ เขาคือติงซี หนึ่งในเจ็ดจอมพลแห่งแคว้นอี๋เหอ
“จอมพลติงซีมาถึงแล้ว!” ทหารยามตะโกน
ชายคนหนึ่งกระโดดลงมาบนกำแพงเมือง สำหรับเขา กำแพงเมืองสูงสิบห้าเมตรดูเหมือนเป็นเพียงเรื่องเล่นๆ เท้าของเขาเหยียบลงบนกระแสลมปราณต่อสู้ ขณะที่เขาลอยลงสู่พื้นโดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ หลงเฉียนหลินกำลังตรวจสอบสถานการณ์ทางทหารนอกเมือง เขาก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมรอยยิ้ม “จอมพลติงซี ทำไมท่านถึงมาดึกขนาดนี้?”
สีหน้าของติงซีซีดเผือด “จอมพลหลง ท่านแม่ทัพท่านนี้นำจดหมายส่วนตัวจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาส่ง จดหมายฉบับนี้เขียนถึงเราสองคน”
“โอ้? ผู้บัญชาการทหารสูงสุดมีข่าวอะไรเหรอ?”
“ท่านสั่งให้ข้าโจมตีช่องเขาสนหมึกในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ข้าต้องยึดช่องเขาทั้งสามคืนภายในสิบห้าวัน และส่งกองทัพขึ้นเหนือไปยึดครองแคว้นดาวโลกทั้งหมดภายในสิบวัน”
“อะไรนะ!” หลงเฉียนหลินตกตะลึง “ข้าได้ยินผิดไปรึเปล่า? เราจะประกาศสงครามกับจักรวรรดิเมื่อกองทัพปีศาจบุกงั้นเหรอ?”
ติงซีตบจดหมายลงบนมือ “จดหมายของท่านผู้บัญชาก
