จากสำนักถัง นางไม่กลัวว่าตระกูลถังจะไม่เชื่อฟังนาง”
“เอาล่ะ พวกเราได้แต่หวังว่าสถานการณ์จะพัฒนาไปในทางที่ดี ไปกันเถอะ คืนนี้พวกเราต้องตอบโต้กันและให้กำลังใจเหล่านายพลอาวุโส ไม่งั้น… พวกมันคงหวาดกลัวกองทัพ 500,000 นายของเผ่าปีศาจไปแล้ว”
“ใช่!”
–
ไม่นานนัก ราตรีก็มาเยือน ดวงจันทร์สว่างไสวลอยสูงตระหง่านบนท้องฟ้า ดวงจันทร์เสี้ยวทำให้เหล่านักปราชญ์และกวีมากมายต่างพากันท่องบทกวีที่สืบทอดกันมาหลายยุคหลายสมัย ทว่า ณ เวลานี้ ดวงจันทร์เสี้ยวยังคงลอยอยู่เหนือเมืองหลานหยานดุจเคียวสีแดงฉาน เมื่อดวงจันทร์เสี้ยวนี้ดับลง ผู้คนในสามภพย่อมพินาศอย่างแน่นอน
บนแท่นสูงของกองทัพมังกรวาลเลียนท์ หลินมู่หยูยืนอย่างสง่างาม ถือดาบดวงดาวไว้ในมือ เสื้อคลุมของเขาปลิวไสวไปตามสายลม ตราสัญลักษณ์แม่ทัพสามดาวบนบ่าเปล่งประกายแสงสีทองอร่ามภายใต้แสงจันทร์ เขามองดูผู้คนที่อยู่ใต้แท่น เหล่าแม่ทัพระดับกลางและระดับสูงเกือบทั้งหมดของค่ายทหารหลงตันมารวมตัวกันที่นี่ เกือบ 100 คนกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ทุกคนจ้องมองหลินมู่หยู พวกเขาล้วนเป็นคนหยาบคาย แต่พวกเขาก็รู้ว่าผู้บังคับบัญชาของพวกเขามีเรื่องต้องพูด พวกเขาต่างรอคอยที่จะดูว่าหลินมู่หยู ผู้เคยเป็นมหาสังฆราชแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ จะพูดถ้อยคำอันน่าตกตะลึงเช่นไร
“เอ่อ…”
หลิน มู่หยูกระแอมไอและถามว่า “พี่น้องทั้งหลาย พวกเจ้าและข้าล้วนเป็นทหารของจักรวรรดิ ตอนนี้กองทัพของเผ่าปีศาจ
