้อับอายในเมืองหลานหยาน มากถึงขนาดที่ผู้ครองบัลลังก์ต้องการทำลายตระกูลถังของข้า ถึงขนาดส่งนายพลที่ไว้ใจได้ไปลอบสังหารถังเทียนน้องชายของข้าและข้า โชคดีที่ข้ารอดพ้นจากความตาย แต่เทียนน้องชายของข้าได้เสียชีวิตอย่างน่าเศร้าในมณฑลเหนือ ความภักดีของตระกูลถังของข้านั้นประจักษ์ชัดทั้งฟ้าและดิน แต่พวกเรากลับได้รับผลเช่นนั้น
ข้ารับใช้ทุกคนต่างเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าแสดงความคิดเห็น ทุกคนต่างรอคอยคำพูดต่อไปของถังลู่
“ดังนั้น …”
ถังลู่ยิ้มและกล่าวว่า “ข้าได้เตรียมธงพันธสัญญาโลหิตไว้ให้เหล่าขุนนางแล้ว ท่านทั้งหลาย จงนำมาเถิด”
ทหารยามสองคนเดินเข้ามาพร้อมกับธงสงคราม ธงนั้นมีตราสัญลักษณ์ของนิกายถังประดับอยู่ เป็นดอกบีโกเนียเจ็ดแกนที่งดงามยิ่งนัก
ถังลู่กล่าวว่า “ตราบใดที่เจ้าเขียนชื่อของเจ้าด้วยเลือดลงบนธงพันธสัญญานี้ เจ้าก็จะจงรักภักดีต่อตระกูลถังของข้า จักรวรรดินั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แต่นิกายถังเจ็ดทะเลของข้าไม่มีที่ยืนอีกต่อไป หากเราไม่ปกป้องตนเอง พวกเราจะถูกฉินหยินลบล้างออกไปจากแผนที่จักรวรรดิ”
ใบหน้าของลู่จงซีดเผือดขณะที่เขากล่าวว่า “นายน้อย นี่… เขาจะก่อตั้งนิกายของตัวเองเหรอ?”
“ถูกต้องแล้ว”
ถังลู่ยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านลุงเทียนจี๋มองทะลุเปลวเพลิงได้ ในเมื่อฉินหยินไร้หัวใจ พวกเราจึงไม่สามารถนั่งรอความตายได้ ท่านลอร์ด ตระกูลถังเจริญรุ่งเรือง ท่านก็จะเจริญรุ่งเรือง หากตระกูลถังพ่ายแพ้ ท่านก็จะพ่ายแ
