หารหลิงเป่ยและหลิงซีภายในเขตแดนจักรวรรดิ ไร้สาระสิ้นดี! ราชาเจ็ดทะเลรู้หรือยังว่าใครทำ?”
“หลิน มู่หยู ผู้ได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในสี่วีรบุรุษแห่งหลานหยานโดยจักรพรรดิผู้ล่วงลับ เขาคือเขาเอง!”
ถังหลานเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองอย่างชอบธรรม ขณะที่เขาชี้ไปทางหลินมู่หยูและกล่าวว่า “ทหารนับพันในเมืองเจ็ดทะเลต่างก็เห็นอย่างชัดเจน หลินมู่หยูคือคนที่ฆ่าถังเทียนด้วยดาบดวงดาว เขาคือคนที่เผาถังลู่จนจำไม่ได้ด้วยเปลวเพลิงแห่งราชัน!”
“อะไร?”
ฉินหยินไม่ได้รับข่าวอะไรเลย พอได้ยินข่าวนี้เธอก็ตกตะลึง เธอมองไปที่หลินมู่หยูแล้วพูดว่า “ผู้บัญชาการหยู นี่มัน…เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”
สีหน้าของหลินมู่หยูสงบนิ่งพลางกำหมัดแน่นพลางกล่าวว่า “ข้าพักอยู่ในเมืองหลวงมาหลายวันแล้ว ผู้บัญชาการทหารองครักษ์เฟิงจี้ซิงและหัวหน้าหน่วยอัคคีภัยเซียวหานสามารถพิสูจน์ได้ ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าก็พิสูจน์ได้เช่นกันว่าข้าไม่เคยออกจากเมืองหลวง เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะออกไปฆ่าคนนอกเมือง”
ถังเหว่ยพูดอย่างโกรธจัด “หลินมู่หยู เจ้ายังจะปฏิเสธอีกหรือ? ใครในเมืองหลวงจะไม่รู้ว่าวิชาดวงดาวที่เจ้าฝึกฝนมีกลวิธีที่สามารถแช่แข็งคนจนตายได้ เจ้าฆาตกรโหดเหี้ยม เจ้าจะต้องตายอย่างน่าสยดสยอง!”
หลินมู่หยูมองนางอย่างเฉยเมยพลางกล่าวว่า “องค์หญิงเว่ย ก่อนที่ความจริงจะถูกเปิดเผย โปรดอย่าใส่ร้ายแม่ทัพระดับนายพล นี่คือการฝึกฝนและคุณงามความดีที่องค์หญิงควรมีในฐานะองค์
