่อยให้คนผู้นี้ควบคุมอำนาจทางทหารต่อไปอีกหรือ ฝ่าบาทกำลังพยายามกลั่นแกล้งสำนักถังเจ็ดคาบสมุทรของเราหรือ”
ถังเว่ยมีบุคลิกเจ้าเล่ห์และดื้อรั้น ณ เวลานี้ เธอไม่ได้มองฉินอิน จักรพรรดินี ในแง่ดีเลย
ฉินหยินจ้องมองนางอย่างลึกซึ้งแล้วกล่าวว่า “องค์หญิงเว่ย นี่ไม่ใช่อคติ แต่เพื่อภูเขาและแม่น้ำของจักรวรรดิ โปรดจำไว้ว่า คนที่จมปีศาจเกราะ 60,000 ตัวในที่ราบเพลิงป่าและบังคับให้กองทัพปีศาจทั้งสองล่าถอยไม่ใช่ถังลู่หรือถังเทียน แต่เป็นหลินมู่หยู โปรดจำไว้ว่า จักรวรรดิสามารถสูญเสียถังลู่และถังเทียนไปโดยสิ้นเชิงได้ แต่ไม่สามารถสูญเสียหลินมู่หยูไปได้ ข้าคือจักรพรรดินี และทุกสิ่งที่ข้าทำก็เพื่อต้าฉิน”
“คำพูดที่ไร้สาระสิ้นดี ชีวิตคนในตระกูลถังของเราไม่ใช่ชีวิตหรือไง”
“ข้ารู้ว่าเจ้าเสียใจที่ถังลู่และถังเทียนถูกฆ่า องค์หญิงเว่ย โปรดสงบสติอารมณ์ลงบ้าง” ฉินหยินกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา
“ไม่ เพราะอะไร” ถังเว่ยมีสีหน้ากระวนกระวาย
–
คิ้วคมราวกับดาบของเฟิงจี้ซิงขมวดแน่นขณะที่เขาตะโกนด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “ท่านชาย นักรบชุดเกราะทองคำอยู่ที่ไหน? ลากถังเว่ย ไอ้เวรที่ทำให้ฝ่าบาทขุ่นเคือง ออกมาหาพ่อคนนี้!”