ที่จะฆ่าเขา
“ฝ่าบาท!” กลุ่มผู้คุมเรือนจำยกกำปั้นขึ้นทำความเคารพ
ถังหลานพยักหน้าและกล่าวว่า “พวกเจ้าทุกคนออกไปได้แล้ว เฝ้าด้านนอกให้ดี ถ้าไม่มีคำสั่งของฉัน ก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาได้”
“ใช่!”
ผู้คุมเรือนจำทั้งหมดถูกปล่อยตัวไป เหลือเพียงถังหลาน ถังซู และผู้คุมส่วนตัวของถังหลานอีกสี่คน เมื่อเห็นสีหน้าอันน่าสังเวชของถังซู ถังหลานก็พยักหน้าและกล่าวว่า “ท่านทั้งหลาย ปล่อยผู้บัญชาการถังซู”
“ใช่!”
ทหารยามก้าวไปข้างหน้าเพื่อปลดโซ่ตรวนของถังซู และนำเก้าอี้มาให้นั่ง
“ผู้บัญชาการถังซู่ มันยากลำบากสำหรับท่านมาก” ถังหลานก็นั่งลงเช่นกัน พร้อมกับพูดอย่างเฉยเมย “ตอนนี้ท่านสามารถบอกข้าได้แล้ว ว่าใครที่พยายามลอบสังหารลู่เอ๋อร์และเทียนเอ๋อร์ของข้า”
ถังซู่ตกใจ “ฝ่าบาททรงทราบแล้วว่าไม่ใช่หลินมู่หยู?”
ถังหลานพูดเสียงเย็นชา “หลินมู่หยูกำลังสืบสวนคดีของหน่วยเฟลมเครนส์อยู่ เมื่อคืนเขายังอยู่ที่หน่วยเฟลมเครนส์อยู่เลย ไม่มีทางที่เขาจะมาและไปอย่างไร้ร่องรอยแล้วฆ่าคนไกลออกไปหลายร้อยไมล์ได้หรอก บอกข้ามาสิว่าใครกันที่สามารถฆ่าหลานชายทั้งสองของข้าได้ภายใต้การคุ้มครองของทหารห้าพันนาย”
“ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าตัวตนที่แท้จริงของนักฆ่าคือใคร…”
ถังซูขมวดคิ้ว “แต่ข้ามั่นใจว่าไม่ใช่หลินมู่หยู เพราะเขาไม่ได้ใช้โซ่ผูกเทพหรือน้ำเต้าเจ็ดประกายฟ้า เขาไม่ได้ใช้แม้แต่พลังปราณเจ็ดประกายหรือวิชาดวงดาว แต่ทว่า กระบวนท่าของเขากลับดูเหมือน
