งอบอวล เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ข้าไม่ได้ดื่มชาและพูดคุยกับซิสเตอร์ชูเหยามานานแล้ว”
“เจ้าก็รู้นี่” ชูเหยาเหลือบมองเขา ยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างเงียบๆ และสง่างาม กาลเวลาผ่านไป พลังการฝึกฝนของชูเหยายิ่งลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เสน่ห์แบบหญิงสูงวัยของนางก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ในเวลานี้ นางเติบโตเป็นหญิงสาวผู้สูงวัย สง่างาม และงดงามจับใจ จึงไม่น่าแปลกใจที่เด็กชนชั้นสูงมากมายในเมืองหลวงแหกกฎเกณฑ์ของกรมแพทย์จิตวิญญาณเพื่อขอแต่งงาน หากชูเหยาไม่ได้รับตำแหน่งอันทรงเกียรติในฐานะมหาสังฆราชแห่งกรมแพทย์จิตวิญญาณ นางคงไม่อาจต้านทานแรงกดดันจากหลายฝ่ายได้
“ต๋อง ต๋อง ต๋อง…”
เสียงเว่ยโจวดังมาจากข้างนอก “ท่านอาจารย์ ท่านแม่ทัพเฟิงต้องการพบท่านเพื่อมีเรื่องสำคัญ!”
–
หลินมู่หยูไม่สนใจว่าชาจะร้อนเกินไป เธอจึงซดชาลงไปอย่างเอร็ดอร่อย ร้อนจนลิ้นของเธอแลบออกมา
“คุณกำลังทำอะไรอยู่?” ชูเหยาพูดพร้อมรอยยิ้ม
“ข้ารู้สึกว่าชานี้ดื่มไม่ได้เมื่อพี่เฟิงมาถึง จึงต้องดื่มก่อนสักถ้วย เพราะโอกาสได้ดื่มชาที่พี่ชูเหยาชงให้นั้นหายากยิ่งนัก”
–
ทันใดนั้น เฟิงจี้ซิงก็ก้าวเข้าไปในห้องโถงด้านข้าง เขาสูดกลิ่นชาแล้วพูดว่า “ชาหอมจัง ดูเหมือนว่าชูเหยาผู้เลอโฉมจะต้องอยู่ที่นี่แน่ๆ!”
