างวัลห้าพันเหรียญทอง”
ร่างของหลิวเฟิงสั่นสะท้าน เขาค่อนข้างไม่เต็มใจนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาทำได้เพียงกล่าวด้วยความเคารพว่า “หลิวเฟิงยอมรับพระราชโองการแล้ว ข้าพเจ้าขอขอบคุณจักรพรรดินีสำหรับความเมตตาของนาง!”
ถังเสี่ยวซีมองหลิวเฟิงจากระยะไกล แววตางดงามฉายแววไม่พอใจพลางยิ้มพลางกล่าวว่า “หลิวเฟิง ท่านต้องจำไว้ว่าฝ่าบาททรงเป็นข้ารับใช้และผู้ปกครองของท่าน ฝ่าบาทจะทรงอยู่กับชายที่พระองค์โปรดปรานเพียงลำพัง น่าเสียดายที่ไม่ใช่ท่าน อย่าบังคับเด็ดขาด ไม่เช่นนั้น ความผิดฐานหลอกลวงผู้ปกครองจะทำลายล้างตระกูลของท่านทั้งหมด ท่านเข้าใจไหม”
“ฉัน… ฉันจะจำไว้…” หลิวเฟิงพยักหน้าซ้ำๆ
ด้านข้าง ผู้นำตระกูลหลิว หลิวเหยียน บุตรชายคนโต หลิวเหิง และบุตรสาวคนเล็ก หลิวอิง ต่างหน้าซีดเผือด ไม่มีใครคาดคิดว่าการเขียนคัมภีร์สวรรค์ชั้นต่ำจะสร้างปัญหาใหญ่หลวงได้ขนาดนี้
ในที่สุดหลินมู่หยูก็เข้าใจถึงความพยายามอันหนักหน่วงของฉินหยินในการสถาปนาสถาปนาฟูกัวจวิ้นจู่แก่ถังเสี่ยวซี จักรพรรดินีทรงมีพระเมตตากรุณา บางคำก็ไม่อาจเอ่ยได้ ดังนั้น ถังเสี่ยวซีจึงต้องเป็นผู้เอ่ยคำๆ นี้ คนหนึ่งเล่นบทตำรวจดี อีกคนเล่นบทตำรวจร้าย นี่เป็นวิธีเดียวที่จะเอาชนะใจประชาชนได้ โดยไม่รู้ตัว ทักษะการครองราชย์ของฉินหยินดูเหมือนจะพัฒนาขึ้น
