ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เราจะถือว่ากลุ่มทหารรับจ้างเหล่านี้เป็นเพียงโจร กำจัดพวกเขา แล้วยึดเหมืองทองคำล้ำค่าของภูเขาฉีมาเป็นของเรา”
“ครับ ผมเข้าใจแล้ว!”
พระอาทิตย์ขึ้นเหนือขอบฟ้า สาดแสงลงบนใบหน้าของซูมู่หยุนและซู่หยู ซู่หยูรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของซูมู่หยุน เธอรอจนกระทั่งหลัวซินขี่ม้าออกไปก่อนจะพูดว่า “ท่านพ่อ… หยูเป็นคนของเซียวหยิน การที่พวกเราทำเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการไปยั่วเขา”
“ยั่วยุ?”
ซูมู่หยุนมองลูกสาวอย่างเฉยเมยพลางกล่าวว่า “ยังมีคนจากตระกูลซูอีกกี่คนที่ยังถูกฝ่าบาทใช้อำนาจในวังเจ๋อเทียน? ถ้าพวกเราไม่รวมพลังกัน ข้าเกรงว่าถังหลานจะสามารถทำลายแคว้นหยุนจงของเราอย่างเงียบๆ ไร้ร่องรอยก่อนที่เซียวหยินจะลงมือ เหมืองทองคำล้ำลึกนั้นสำคัญยิ่งต่ออำนาจใดๆ ในอนาคต ใครก็ตามที่ครอบครองคัมภีร์สวรรค์จะมีพลังอำนาจมหาศาล”
ซู่หยูอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ห้ามไว้ ใบหน้าอันมีเสน่ห์ของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกไร้หนทาง
–
สามวันต่อมา หลังจากพลิกตัวไปมา กองกำลังห้าร้อยนายของหลินมู่หยูก็กลับมายังเมืองหลานหยานในที่สุด ซื่อถูเซินและซื่อถูเสว่นำกำลังห้าพันนายจากค่ายทหารหลงตันออกจากเมืองเพื่อต้อนรับพวกเขา เมื่อพวกเขาเห็นฝูงมังกรเกราะน้ำแข็งและเต่าดำเพลิง พวกเขาก็ตกตะลึงทันที
“ผู้บัญชาการ นี่คือมังกรเกราะน้ำแข็งในตำนานใช่ไหม?” ซิตูเซินถือด้ามดาบของเขาและมองไปที่สัตว์เลี้ยงวิญญาณขอ
