“ดี!”
ซวนหยวนหงยื่นม้วนกระดาษให้เกอหยางราวกับว่าเขาได้รับสมบัติ
ทันใดนั้น ยามวังศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน ดูเหมือนเขาจะอยู่ในสภาพที่น่าสงสาร เขาพูดว่า “มหาสังฆราช มีคนต้องการท้าทายท่านหญิงหลินมู่หยูในวังศักดิ์สิทธิ์ เขาอ้างว่าเป็นหลัวซินจากตำหนักราชาเมฆา!”
“เร็วมากเลยเหรอ?”
หลินมู่หยูอดหัวเราะไม่ได้ “เอาล่ะ ถึงเวลาที่ข้าต้องดูหลัวซินแล้ว!”
