ผ่อนสักพักนะ อย่าลืมไปหาจิงเอ๋อบ่อยๆ นะ เธอเป็นคู่หมั้นของเธอ อย่าละเลยเธอล่ะ”
“ใช่!”
เฉียนเฟิงหันหลังกลับแล้วเดินจากไป แต่ใจของเขากลับสับสนวุ่นวาย ใบหน้าอันงดงามของฉินหยินปรากฏขึ้นในความคิด เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวเพื่อสลัดความคิดแย่ๆ นี้ออกไป
“โห!”
ประตูวิหารปิดลงอีกครั้ง ราชาปีศาจเฟิงหยวนค่อยๆ ยกเสื้อคลุมขึ้น ใบหน้าชราปรากฏขึ้นภายใต้แสงสลัว เขาดูแข็งแรงและร่าเริง เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ท่านเซียน ท่านคิดอย่างไรกับเฉียนเฟิง?”
ในความมืด ชายชราในชุดคลุมสีดำเดินออกมายืนอย่างเคารพเคียงข้างราชาปีศาจเฟิงหยวน เขากล่าวว่า “เฉียนเฟิงทั้งกล้าหาญและเฉลียวฉลาด ท่านเป็นแม่ทัพผู้มีชื่อเสียงของเผ่าเทพของเรา ฝ่าบาททรงตัดสินใจออกจากหุบเขาถงเทียนเพราะรูปลักษณ์ของเฉียนเฟิงมิใช่หรือ? แต่…เท่าที่ข้าเห็น ใจของจอมพลเฉียนเฟิงไม่ได้อยู่ที่องค์หญิงเฟิงจิงเอ๋อร์”
“ฉันจะไม่รู้ได้อย่างไร”
รอยเย็นวาบปรากฏขึ้นบนใบหน้าของราชาปีศาจ ขณะที่เขากล่าว “แต่พวกเรากำลังต้องการกำลังคน ดังนั้นอย่าไปยุ่งกับเขาเลย ตราบใดที่เฉียนเฟิงยังคงภักดีต่อเผ่าเทพและช่วยเราพิชิตดินแดนหม้อต้มแตกสลาย แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว”
นักบุญโซเวอเรนยิ้ม “ฝ่าบาททรงมีพระปรีชาสามารถ”
“สถานการณ์ในแดนสวรรค์เป็นยังไงบ้าง? นักบุญโซเวอเรนน่าจะมองเห็นอะไรบางอย่างจากรังหนอนได้ ใช่ไหม?”
“อาณาจักรสวรรค์…” จักรพรรดิผู้ศักดิ์สิทธิ์ถอนหายใจพลางกล่าว “สงครามระหว่างเทพ
