ชั่วพริบตา พวกเขาก็เดินทางมาได้หลายกิโลเมตรแล้ว อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้ยินเพียงเสียงหอนอันน่าเวทนาที่ดังมาจากข้างหน้าเท่านั้น ในพื้นที่โล่งของป่า เบฮีมอธที่มีผมสีแดงเพลิงนอนอยู่ที่นั่น ส่งเสียงหอน บางตัวตายไปแล้ว ในขณะที่บางตัวมีแขนและขาที่ถูกตัดขาด นอนอยู่ที่นั่นรอความตาย
“เกิดอะไรขึ้น?” หลิน มู่หยูตกตะลึง “ใครทำสิ่งนี้ พวกเบฮีมอธ…”
“นั่นมันพวกยักษ์หัวแดงนี่!”
หวู่ทงพูดด้วยเสียงต่ำ “เบฮีโมธพวกนี้เป็นสัตว์วิญญาณที่ถูกเลี้ยงดูโดยนักวิชาการจิตวิญญาณ พวกมันช่วยเขาปกป้องป่าโมโนลิธแห่งหนังสือสวรรค์ แต่ตอนนี้พวกมันถูกใครบางคนฆ่าไปแล้ว มันน่ารังเกียจจริงๆ!”
เท่าที่หลิน มู่หยูเห็น มีเบฮีมอธอย่างน้อยสามสิบตัวอยู่ที่นี่ มากกว่าครึ่งหนึ่งตายไปแล้ว ส่วนที่เหลือได้รับบาดเจ็บสาหัสและใกล้ตาย ยิ่งกว่านั้น อายุขัยของเบฮีมอธเหล่านี้มีตั้งแต่ 12,000 ถึง 15,000 ปี ดังนั้นพวกมันจึงไม่ได้อ่อนแอ ใครเล่าจะเอาชนะการล้อมของเบฮีมอธหัวแดงจำนวนมากขนาดนี้ได้ และฆ่าพวกมันไปมากมายขนาดนั้น?
คำตอบนั้นชัดเจนราวกับกลางวัน นอกจากลัวหลานแล้ว จะเป็นใครอีก?
–
หลังจากตรวจสอบศพของ Behemoth หัวแดงแล้ว พวกเขาก็พบว่าหินวิญญาณของพวกเขาถูกปล้นไปแล้ว มี Behemoth บางตัวที่ได้รับบาดเจ็บไม่หนัก แต่มีรูที่หัว หินวิญญาณของพวกเขาถูกนำไปแบบนั้น แต่ร่างกายของพวกเขาถูกทิ้งไว้ข้างหลังเพื่อรอความตาย เสียงโหยหวนอันน่าเวทนาที่พวกมันปล่อยออกมา
