ม่ช้า”
“ไร้สาระ!”
อารมณ์ของเจิ้งเจี้ยนนั้นชัดเจนว่ารุนแรงกว่าเล็กน้อย เขากล่าวว่า “ชายชราคนนี้แค่กังวลว่าจะไม่มีที่ให้ใช้หมัดเพลิงของฉัน ยิ่งมีคนมามากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น!”
ขณะที่เขากำลังพูดอยู่ เจิ้งเจี้ยนก็เห็นหลินมู่หยูและฉินหยินอยู่ข้างหลังหวู่ทงในที่สุด เมื่อเขาเห็นพลังศักดิ์สิทธิ์ฟู่ซีสีทองไหลเวียนอยู่บนพื้นผิวร่างกายของหลินมู่หยู เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เขาพูดว่า “ใคร… พวกเขาเป็นใคร?”
“ผู้โชคดี แขกของฉัน” หวู่ทงกล่าวอย่างเฉยเมย
“บ้าเอ๊ย!” เจิ้งเจี้ยนเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินมู่หยู เขาชูมือขึ้นและกดลงบนไหล่ของหลินมู่หยู ทันใดนั้น พลังเปลวเพลิงอันรุนแรงก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขา
“คุณ…อย่าหน้าด้านสิ!” หวู่ทงคำราม
เจิ้งเจี้ยนไม่สนใจ มีเพียงตอนที่พลังของเขาถูกต่อต้านโดยพลังศักดิ์สิทธิ์ของฟู่ซีในร่างของหลินมู่หยูเท่านั้น เขาจึงลืมตาขึ้นทันทีและถอยกลับไปหลายก้าว เขาคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าหลินมู่หยู กำหมัดของเขาไว้และพูดว่า “หมัดเพลิงเจิ้งเจี้ยนแสดงความเคารพต่อผู้สืบทอดของฟู่ซี!”