าคลั่งเป็นระยะทางหลายสิบลี้ ทิวทัศน์โดยรอบก็เขียวชอุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับฉากดอกไม้หลายร้อยดอกบานสะพรั่ง ระหว่างทาง พวกเขาพบกับลิงไฟสองสามตัว แต่พวกมันทั้งหมดก็หวาดกลัวด้วยความกดดันของหลินมู่หยู ทำให้พวกเขารอดพ้นจากปัญหาที่ไม่จำเป็น
ข้างหน้าเป็นบริเวณเนินเขา ในระยะไกลพวกเขาสามารถมองเห็นได้ว่านอกจากป่าเขียวขจีบนเนินเขาแล้ว ยังมีเสาหินที่เรืองแสงสลัวๆ อยู่กระจัดกระจายอยู่ด้วย
“นั่นคือป่าหินโมโนลิธแห่งหนังสือสวรรค์ใช่ไหม” ฉีฮวนเหนือถามด้วยความตื่นเต้น
หลิน มู่หยูสูดหายใจเข้าลึกๆ “มันควรจะเป็นอย่างนั้น เสาหินเหล่านั้นมีพลังจิตวิญญาณอยู่บ้าง แต่… ที่นี่ไม่ปลอดภัย มีชี่อันทรงพลังอยู่ข้างหน้า ดูเหมือนว่ามันกำลังปกป้องเสาหินเหล่านี้อยู่”
“มันคืออะไร?”
ร่างกายของลู่โหยวสั่นไปทั้งตัว เขารู้ว่าเนื่องจากหลินมู่หยู่บอกว่ามันทรงพลังมาก มันจึงต้องทรงพลังกว่างูพิษยักษ์อย่างแน่นอน
“ฉันไม่รู้” หลิน มู่หยูส่ายหัว
ลู่โยวหรี่ตาลงและพูดว่า “ใครก็ได้ สำรวจเส้นทางหน่อย พวกเราจะไปที่เนินเขานั้นและรับจารึกหินสวรรค์ การเดินทางครั้งนี้จะไม่สูญเปล่า!”
“ใช่!”
ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นกันเล็กน้อย หลังจากได้สัมผัสกับชีวิตและความตายแล้ว พวกเขาก็ได้เดินทางมายังส่วนลึกสุดของป่าใบไม้สีขาวเพื่อเสาหินเหล่านี้ หากพวกเขาสามารถค้นหาเสาหินจารึกสวรรค์ได้ พวกเขาจะสามารถรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นได้เมื่อกลับมา
ทหารยามประมาณสิบ
