ื่นๆ มาที่นี่ พวกคุณคงไม่เข้าไปสนุกกันหรอกเหรอ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่ ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ” หลิน มู่หยู่พูดอย่างตรงไปตรงมา “ฉันไม่เคยไปที่นั่นมาก่อน เซียวหยิน อย่าคิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นสิ!”
“ฮึ่ม เป็นอย่างนั้นเหรอ?”
ฉินหยินหรี่ตาสวยงามของเธอและยิ้ม “ฉันไม่เชื่อว่าพี่ชายของฉัน Yu จะซื่อสัตย์ขนาดนั้น คุณและนายพลเฟิงเคยไปที่แบบนั้นในเมืองหลวงมาแล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ตาของฉันเบิกกว้างมาก”
“อ่า?”
หลิน มู่หยู่ตกใจ “ฉัน… ฉัน… ฉันไปที่แห่งนั้นเพื่อดื่มเท่านั้น เซียวหยิน อย่าคิดมาก มีแต่พี่เฟิงเท่านั้นที่จะทำอะไรเช่นกอดหญิงโสเภณีและเต้นรำ…”
“เป็นอย่างนั้นเหรอ ฮึ่ม คราวนี้ฉันจะเชื่อคุณ”
เมื่อมองดูท่าทางหวาดกลัวของหลินมู่หยู ฉินหยินก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ เธอหยุดกะทันหัน เปิดแขนเพื่อกอดเขา และกระซิบที่หูของหลินมู่หยู “ไอ้โง่เอ๊ย เสี่ยวหยินเป็นคนใจกว้างขนาดนั้นเลยเหรอ แม้ว่าฉันจะไม่รู้กฎของบ้านเกิดคุณ แต่ในจักรวรรดิฉินของเรา เป็นเรื่องปกติที่ผู้ชายจะมีภรรยาสามคนและนางสนมสี่คน ดังนั้นเสี่ยวหยินจึงวางใจได้ว่าคุณและเสี่ยวซีจะไปที่มณฑลฉีไห่ด้วยกัน แต่… คุณต้องจำไว้ว่าเสี่ยวหยินเป็นคนใจแคบ ฉันทนได้แค่เสี่ยวซีเท่านั้น ทนผู้หญิงคนอื่นไม่ได้”
หลิน มู่หยูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจ เธอเอื้อมมือไปกอดเอวบางๆ ของฉินหยิน ขณะที่แอบชื่นชมความรู้สึกนั้น เธอกล่าวว่า “อย่ากังวลเลย ในบ้านเกิดของฉัน แม้ว่าจะไม่มีปร
