้นไปบนร่างกายของเขา
“ฮึ่ม อ่อนจังเลย”
ฉีฮวนเหนือเก็บดาบเข้าฝักอย่างช้าๆ และหันหลังเพื่อจะออกไป ด้านหลังเขา ร่างของหลี่ซัวทรุดลงพร้อมกับเสียงโครมคราม แม้แต่เลือดของเขายังถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็ง ร่างกายของเขาทั้งหมดกลายเป็นกองน้ำแข็งที่แตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อมองดูสถานการณ์แล้ว เขาควรจะตายสนิท
–
“ฆาตกรรม…ฆาตกรรม…” เจ้าของโรงเตี๊ยมตกตะลึง
หลังจากที่กลุ่มผู้ใต้บังคับบัญชาของหลี่ซัวเห็นสิ่งนี้ พวกเขาทั้งหมดก็ตะลึง พวกเขาไม่คิดที่จะกลับไปหาฉีฮวนเหนือด้วยซ้ำ พวกเขาแต่ละคนรีบวิ่งออกจากประตูและหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา
ฉีฮวนเหนือกลับมาที่โต๊ะ นั่งลง และพูดด้วยรอยยิ้ม “ดื่มกันเถอะ กินและดื่มกันต่อไป อย่าปล่อยให้คนน่ารังเกียจมาทำลายอารมณ์ของเรา!”
“ใช่!”
พวกทหารรับจ้างดูเหมือนจะชินกับเรื่องนี้แล้ว ฉากสะเทือนอารมณ์ของการสังหารด้วยหนังสือแห่งสวรรค์นี้ พวกเขาควรจะชินกับมันแล้วไม่ใช่เหรอ?
–
ไม่นานหลังจากนั้น เจ้าของโรงเตี๊ยมก็เรียกชายร่างใหญ่สองสามคนเข้ามา หลังจากทำความสะอาดร่างกายแล้ว พวกเขาก็เริ่มร้องเพลงอีกครั้ง ห้องโถงก็คึกคักไปด้วยเสียงดังและความตื่นเต้นอีกครั้ง
หลิน มู่หยู่กินเค้กข้าวสาลีและดื่มซุปไข่ เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและพูดด้วยเสียงต่ำว่า “การฆ่าคนในอาณาจักรอี๋เหอเป็นเรื่องง่ายมากจนไม่มีใครสนใจเลยหรือ?”
ฉินหยินยกมุมปากขึ้นและพูดเบาๆ “อาณาจักรอี๋เหอมีกฎของตัวเอง แต่หลังจากที่ประตู
