แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เคาน์เตสมีความสุขอย่างมาก
“มู่ เสี่ยวหยิน และฉันกลายเป็นหนังสือแล้ว!”
ถังเซียวซีรีบวิ่งไปที่เสาทองยักษ์ที่ด้านหลังของพระราชวังด้วยความตื่นเต้นแต่ไม่ได้พูดอะไรเลย นี่เป็นเพราะเธอและฉินหยินได้ค้นพบว่าหลินมู่หยูมีสมาธิมาก ปากกาจิตวิญญาณในมือของเขากำลังฟาดและเขียนข้อความศักดิ์สิทธิ์สีทองบนดาบปลายแหลม ในที่สุดเพื่อนขี้งกคนนี้ก็เต็มใจที่จะใช้ผงทองคำดำระดับต่ำเพื่อเขียนหนังสือแห่งสวรรค์ มันไม่ง่ายเลย!
หลิน มู่หยูมีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่ คิ้วของเขาขมวดแน่นในขณะที่เขาเขียนข้อความศักดิ์สิทธิ์ เขาเข้าสู่สภาวะสมาธิจดจ่ออย่างสมบูรณ์แล้ว ในอี้ไห่ของเขา แสงของปากกาศักดิ์สิทธิ์ อามาเทราสึ ส่องประกายไปในทุกทิศทาง ทุกครั้งที่ขีดปากกามีสมาธิจดจ่อและทรงพลังมาก ข้อความศักดิ์สิทธิ์แทรกซึมเข้าไปในดาบปลายปืนอย่างรวดเร็ว อย่างรวดเร็ว ทันทีที่หนังสือกำลังจะเขียนเสร็จ ร่างกายของเขาก็สั่นไหวอย่างกะทันหัน จิตสัมผัสของเขาเข้าสู่พื้นที่ที่โกลาหล พายุเฮอริเคนพัดกระหน่ำรอบตัวเขา เกือบจะฉีกเกราะและร่างกายของเขาขาดออกจากกัน ลมหนาวที่กัดกร่อนทำให้เขาลืมตาได้ยาก พายุที่แท้จริงค่อยๆ ก่อตัวขึ้น!
“หวด!”
แสงสีเหลืองอ่อนพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า อีกครั้ง เขาได้กลายเป็นหนังสือไปแล้ว!
“ว้าว …”
ปากเล็กๆ ของฉินหยินและถังเซียวซีอ้ากว้าง “มันกลายเป็นหนังสืออีกแล้ว หนังสือโลกชั้นต่ำ!”
หลิน มู่หยูสูดหายใจเข้าลึ
