างมากในการตีปืนใหญ่ขนาดใหญ่นี้ ในยุคสมัยที่เทคโนโลยียังไม่ได้รับการพัฒนา การทำแบบนี้ได้ถือเป็นเรื่องที่หายากมากแล้ว ในทั้งทวีป อาจมีเพียงคนอย่างฉินจื่อหลิงเท่านั้นที่สามารถสร้างอาวุธประเภทนี้ได้
“เตรียมไฟ!” ฉินจื่อหลิงยกแขนขึ้น
“ใช่!”
ทหารคนหนึ่งหยิบคบเพลิงขึ้นมา
“ยิง ปล่อย!”
เมื่อคบเพลิงเข้าใกล้ฟิวส์บนปืนใหญ่ คบเพลิงก็จุดขึ้นทันทีพร้อมเสียง “ฮัวลา” หลิน มู่หยูอดไม่ได้ที่จะกระโดดและถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่าเธอเกรงว่าปืนใหญ่ขนาดใหญ่จะระเบิด
ฉินจื่อหลิงเห็นสิ่งนี้และพูดว่า “อย่ากังวล แม้ว่าปืนใหญ่จะระเบิดสองครั้งก็ตาม เพราะมันร้อนเกินไป มันจะไม่เกิดขึ้นอีก”
ในขณะนี้ ลูกบอลดินปืนสีดำในปืนใหญ่ก็ระเบิดขึ้นพร้อมกับเสียง “ปัง” ด้วยแรงขับเคลื่อนอันแข็งแกร่ง ปืนใหญ่คริสตัลวิเศษที่มีคริสตัลจัดเก็บก็ถูกส่งออกไป!
“เว้ง!”
คริสตัลเวทมนตร์ถูกห่อหุ้มด้วยลูกบอลโลหะอย่างมิดชิดและบินไปในระยะไกล พลังสายฟ้าสีม่วงในคริสตัลเก็บของนั้นมองเห็นได้เลือนลาง แต่เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอที่จะจุดชนวนปืนใหญ่คริสตัลเวทมนตร์
ปืนใหญ่คริสตัลวิเศษตกลงไปในหมู่หินเชิงเขาพร้อมกับเสียง “ปัง” และกลิ้งไปห่างออกไปกว่าสิบเมตร แต่ก็ไม่เคลื่อนไหวเลย
“เกิดอะไรขึ้น มันเป็นแค่เรื่องไร้สาระใช่ไหม” หลิน มู่หยูถาม
ฉินจื่อหลิงส่ายหัว “ไม่ล่ะ รออีกสักหน่อยเถอะ”
หลังจากผ่านไปสิบวินาทีเต็ม พลังงานรอบ ๆ ปืนใหญ่คริสตัลเวทย์มนต
