กระต่ายป่าจำนวนหนึ่งที่ครึ่งทางขึ้นภูเขา ฉันสั่งให้คนตุ๋นพวกมันในหม้อซุป เนื่องจากท่านลอร์ดมาแล้ว มาทานอาหารเย็นด้วยกันไหม”
“ตกลง.”
–
ผลก็คือพวกเขาอยู่ที่ฐานวิจัยปืนใหญ่คริสตัลวิเศษเพื่อรับประทานอาหารเย็น เมื่อตกกลางคืน ฉินจื่อหลิงสั่งผ้าหนามาคลุมทั้งป้อม จากนั้นจึงปรุงเนื้อกระต่ายในหม้อในค่าย หลิน มู่หยู เว่ยโจว ไป่หยิน และคนอื่นๆ นั่งรอบโต๊ะ ดื่มไวน์และกินเนื้อโดยไม่มีปัญหา
เมื่อเต็มครึ่งหนึ่งแล้ว ฉินจื่อหลิงก็กำหมัดของเขาไว้และกล่าวว่า “ท่านลอร์ด เงินทุนวิจัยสำหรับปืนใหญ่คริสตัลเวทมนตร์กำลังจะหมดลงแล้ว เหล็กที่เราใช้ในการหลอมปืนใหญ่คริสตัลเวทมนตร์เป็นเหล็กล้ำลึกพันปีที่แข็งที่สุด เหล็กธรรมดาไม่สามารถทนต่ออุณหภูมิสูงเมื่อปืนใหญ่ถูกยิงได้ และยังมีข้อบกพร่องมากมาย ดังนั้นค่าใช้จ่ายจึงสูงมาก”
“อืม ฉันเข้าใจแล้ว”
หลินมู่หยูพยักหน้า ปืนคริสตัลวิเศษถูกพัฒนาขึ้นอย่างลับๆ และไม่ได้รับการอนุมัติจากกระทรวงรายได้ นั่นหมายความว่าหลินมู่หยูต้องควักเงินออกเอง อย่างไรก็ตาม เขาเต็มใจ เพราะเทคโนโลยีอาวุธวันสิ้นโลกอย่างปืนคริสตัลวิเศษไม่สามารถตกไปอยู่ในมือของถังหลาน ซู่มู่หยุน หรือเผ่าปีศาจหรือชาติยี่เหอได้ เขาต้องระมัดระวัง
เมื่อเปิดถุงจักรวาล หลิน มู่หยูก็หยิบธนบัตรทองคำกองหนาออกมา ธนบัตรแต่ละใบมีมูลค่าหนึ่งแสนเหรียญทอง ซึ่งก็คือสิบล้านเหรียญทองจากการขายตราประทับสังหารเทพเจ้า เธอวางธนบัตรหนึ่งร้
