ชายชราในชุดคลุมสีเขียวลงมาจากท้องฟ้า ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงขนาดอยู่ตลอดเวลา และในชั่วพริบตา ดูเหมือนว่าเขาจะปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด ด้านหลังร่างกายของเขา มีมังกรศักดิ์สิทธิ์สีเขียวจางๆ ที่กำลังกลืนเมฆและพ่นหมอกออกมา ดวงตาสีดำของชายชราฉายแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา ทำให้หลินมู่หยูรู้สึกว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมจำนนต่อเขา
อย่างไรก็ตาม หลิน มู่หยูไม่รู้ว่าเขาเป็นใครและไม่เต็มใจที่จะคุกเข่า เขาหยุดนิ่งภายใต้แรงกดดันของพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขา เปลวเพลิงแห่งราชาพุ่งพล่านไปทั่วร่างของเขา และดาบแห่งดวงดาวก็ถูกวางลงบนพื้นด้วย “เสียงดังกังวาน” เขาคงท่ายืนของเขาเอาไว้ และวิญญาณนักสู้คู่แฝดก็ถูกผลักออกไป ในเสียงหวีดหวิว พวกมันสลายตัวและรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นดาบเจ็ดดวงที่ล่องลอยอยู่รอบตัวของเขา
ชายชราจ้องมองเขาด้วยดวงตาสีดำของเขาและพูดว่า “หลิน มู่หยู คุณเองที่เปิดหนังสือสวรรค์และเปิดประตูสวรรค์หลวงอีกครั้ง ป้องกันไม่ให้พลังจิตวิญญาณของสวรรค์และโลกได้รับเฉพาะโดยเทพเจ้าแห่งอาณาจักรสวรรค์ ในฐานะอดีตผู้ปกครองของสามอาณาจักร ฉันควรจะขอบคุณคุณ แต่ … การฝึกฝนของคุณต่ำเกินไป คุณไม่สามารถทนต่อพลังของฉันได้เลย”
หลิน มู่หยูจ้องไปที่เขาตรงๆ “คุณเป็นใคร และทำไมคุณถึงส่งฉันมาที่นี่”
ชายชราหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “เทพเจ้าเคยเรียกฉันว่าไท่ห่าว และบางคนเรียกฉันว่าหวงซี แต่… ชื่อเดิมของฉันควรจะเป็นฟู่ซี หลิน ม
