เห็นเฟิงหนิงผู้นั้น นางเป็นเด็กสาวที่งดงามมากหรือ?”
เฟิงจี้สิงตอบ “สง่างามมากพ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินอินรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ ในฐานะจักรพรรดินี…การหารือนี้ต้องดำเนินการต่อ แต่ด้วยหัวใจที่กำลังยุ่งเหยิงเช่นนี้ นางจะจัดการกับตัวเองได้อย่างไร…
หลินมู่อวี่มองไปยังฉินอินที่กำลังสับสนแล้วอดไม่ได้ที่จะเป็นทุกข์ เขาลุกขึ้นประสานหมัดกล่าวอีกครั้ง “ฝ่าบาท แม้ว่าเฟิงหนิงจะเป็นเด็กสาวที่สง่างาม กระนั้นก็อ่อนเยาว์เกินไป และกระหม่อมไม่ได้รู้สึกกับนางเช่นนั้น พระองค์ทรงวางพระทัย ขณะนี้ทุกคนยังคงรอการหารืออยู่ วันพรุ่งนี้…กระหม่อมจะพาพระองค์ไปเสวยอาหารเลิศรสที่ถนนทงเทียนพ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินอินรู้สึกโล่งใจและมองดูทุกคน “เช่นนั้นเรามาหารือเรื่องต่างๆ กันต่อเถิด เราจำเป็นต้องลงรายละเอียดเกี่ยวกับระบบเทศมณฑล เขต และกองกำลังแผ่นดิน จากนั้นข้าจะให้สำนักทหารและพลเรือนกับกระทรวงกลาโหมร่วมกันออกพระราชกฤษฎีกา”
“พ่ะย่ะค่ะ”
…
หลังจากการอภิปรายรายละเอียดทั้งหมด สิ่งต่อไปที่ต้องรอคือการกอบกู้แผ่นดิน กล่าวตามสัตย์จริงหลักการทั้งสองของฉินอินมาได้ถูกจังหวะเวลาและเด็ดขาดมากพอ ไม่เช่นนั้นทั้งแผ่นดินจะต้องตกอยู่ในมือของแม่ทัพผู้กุมอำนาจทางทหารเสมอ แ
