องครักษ์คุกเข่าลงและกล่าวว่า “คารวะผู้บัญชาการหลิน!”
“ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถิด”
หลินมู่อวี่ผลักประตูเข้าไป ภายใต้แสงเทียน องค์หญิงปีศาจทั้งสองทำหน้างุนงง เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา เฟิงหนิงดูตื่นเต้นเล็กน้อย นางกระโดดออกจากเก้าอี้เข้ามาทักทายทันที “ท่านหลิน!”
“ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ”
หลินมู่อวี่โค้งคำนับพร้อมยื่นตะกร้าขนมให้ จากนั้นเขานั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกล่าวอย่างเป็นกันเอง “อีกไม่นานองค์หญิงจิ้งจะได้กลับไปยังเมืองหลวงของเผ่าเทพแล้ว ท่านดีใจหรือไม่?”
เฟิงจิ้งมองด้วยสายตาเย็นชาพร้อมกล่าวว่า “เจ้ามันน่ารังเกียจที่ปล่อยให้หนิงเอ๋อร์อยู่ในดินแดนมนุษย์ตามลำพัง!”
หลินมู่อวี่ลำบากใจเล็กน้อย “ข้าช่วยอะไรไม่ได้ นี่เป็นเรื่องสงครามและการเมือง เมื่อใดที่องค์หญิงหนิงออกจากจักรวรรดิ จอมพลทั้งสองจะต้องร่วมมือกันโจมตีเราอีกครั้ง”
“เจ้าต้องดูแลหนิงเอ๋อร์ให้ดี” เฟิงจิ้งกล่าวคำเบา
“ไม่ต้องกังวล พี่เฟิงและข้าจะดูแลองค์หญิงหนิงเป็นอย่างดี จะไม่มีผู้ใดเข้ามาทำร้ายนางได้ เมื่อถึงเวลาข้าจะพานางออกไปสูดอากาศด้านนอก”
“อืม นั่นคงดีสำหรับนาง”
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “เอาล่ะ เรามาคุยกันเรื่องเผ่าปีศาจเถิด”
“เผ่าเทพ ไม่ใช่เ
