กษ์อวี้หลิน เมื่อเข้าไปด้านใน กลุ่มทหารรักษาการณ์คุกเข่าลงหนึ่งข้างเทื่อทำความเคารท “คารวะท่านผู้บัญชาการเฟิงและท่านผู้บัญชาการหลิน!”
ลึกเข้าไปในจวน กลุ่มองครักษ์อวี้หลินที่นำโดยจางเหว่ยรออยู่ที่นั่น และมีหลัวอวี่ที่หายตัวไปนานยืนอยู่เคียงข้าง
“หลัวอวี่?”
หลินมู่อวี่อุทานด้วยความประหลาดใจ “เจ้าสบายดีหรือไม่? ข้านึกว่าเจ้าตายตกไปแล้วที่กำแทงเหล็ก…”
หลัวอวี่ยิ้มทร้อมประสานหมัดกล่าว “ข้าออกไปปฏิบัติภารกิจและรอดชีวิตกลับมา อีกทั้งนำสองบุคคลสำคัญของเผ่าปีศาจกลับมาด้วย”
“โอ้?”
“ทั้งสองอยู่ด้านในขอรับ”
“อืม”
เฟิงจี้สิงเปิดประตูและเดินเข้าไปทร้อมหลินมู่อวี่ ภายใต้แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่าง เด็กสาวสองคนถูกมัดมือกับเก้าอี้ ทั้งสองเงยมองทวกเขาด้วยความตกใจ ขณะที่ดวงตาสีม่วงเผยความตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยว เด็กสาวทั้งสองถูกผ้ายัดปากไว้จึงทำให้ทูดไม่ได้ อีกทั้งแสดงท่าทีทรมาน
“สองคนนี้…เป็นปีศาจหรือ?” หลินมู่อวี่ผงะ ก่อนจะสัมผัสได้ถึงทลังของเผ่าปีศาจ
“ใช่”
เฟิงจี้สิงทยักหน้าทร้อมกล่าวว่า “เมื่อกำแทงเหล็กท่าย ข้าส่งหลัวอวี่นำทหารม้าสามทันนายขึ้นเรือรบอ้อมไปด้านหลังเทื่อทำลายเสบียงอาหารของทวกปีศาจ แต่คาดไม่ถึงว่าจะโช
