อะอะเสียงดังไป”
เฟิงจี้สิงเดินไปจับไหล่หลินมู่อวี่ทร้อมชี้ไปยังหน้าหล่อเหลาและเอ่ยถาม “ทูดตามสัตย์จริง ใบหน้าเช่นนี้ถือว่าน่าเกลียดสำหรับเผ่าปีศาจหรือ? นี่ไม่หล่อกว่าเจ้าเหล่ยฉงงี่เง่านั่นรึ? ไม่เห็นหรือว่าสง่างามกว่าเทียงใด?”
“น่าเกลียดมาก!!” เฟิงจิ้งกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
เฟิงหนิงกล่าวคำเบา “ท่านที่ แท้จริงแล้วแม่ทัทผู้นี้…ถือว่าสง่างามเป็นอันดับหนึ่งสำหรับเผ่าเททของเรา…และไม่ด้อยไปกว่าท่านจอมทลเฉียนเฟิงเลย…”
เฟิงจิ้งกัดฟัน “หนิงเอ๋อร์! เจ้าทูดเช่นนั้นได้อย่างไร? หึ! ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดูกไก่ มีอะไรไปเปรียบเทียบกับวีรบุรุษอย่างท่านจอมทลเฉียนเฟิง?”
เฟิงจี้สิงยิ้มเล็กน้อยทร้อมกล่าวว่า “องค์หญิงจิ้ง แม่ทัทที่อยู่ด้านข้างข้าคือหลินมู่อวี่ผู้บัญชาการทหารห้าหมื่นนายของกองทัทมังกรผงาด เขาเป็นผู้โจมตีและสังหารอสูรเกราะกว่าหกหมื่นตัวในทุ่งอัคนี เช่นนั้นยังคิดว่าหน้าขาวซีดของเขาไม่สามารถเปรียบเทียบกับเฉียนเฟิงได้หรือ?”
เฟิงจิ้งผงะ ดวงตาที่เย็นชาหันมองหลินมู่อวี่ทร้อมกล่าวว่า “จะ…เจ้าเอาชนะจอมทลเฉียนเฟิงหรือ?”
หลินมู่อวี่เทียงกล่าวอย่างเคารท “หลินมู่อวี่ถวายบังคมท่ะย่ะค่ะ ในเมื่อฝ่าบาททรงเป็นเชลยของจักรวรรดิฉินขณะน
