ลเทียนชู่ซึ่งอยู่ในความดูแลของซูหลง เจ้ามอบเมืองเฉินหยิ่งให้เป็นอาณาเขตของเฟิงจี้สิงเช่นนี้ ข้าเกรงว่าอาจเกิดการไม่พอใจในหมู่ทหารได้”
“ท่านตาจึงต้องช่วยข้าสักหน่อยเพคะ อย่างไรเสียซูหลงก็เป็นนักรบของท่าน”
ฉินอินกะพริบตาพร้อมกล่าว “ผู้บัญชาการเฟิงเก่งกาจเรื่องการรบนัก อีกทั้งเขายังเป็นวีรบุรุษแห่งจักรวรรดิ ท่านตาก็เห็นมิใช่หรือว่าเขาเป็นคนซื่อสัตย์และกล้าหาญเพียงใด ข้ามอบเมืองเฉินหยิ่งแก่เขาก็เพื่อปลอบประโลมจิตใจของผู้คน”
“ข้ารู้”
ซูมู่หยุนโอดครวญก่อนกล่าวต่อ “เจ้าโตขึ้นมาก เช่นนั้นข้าจะมอบเมืองเฉินหยิ่งให้แก่เจ้าแล้วกัน ทันทีที่กลับเมืองข้าจะเขียนสารถึงซูหลงเพื่อสั่งให้เขาถอนกองทัพจากเมืองเฉินหยิ่งและมอบให้เฟิงจี้สิงดูแลต่อไป”
“อื้ม ท่านตาเยี่ยมยอดที่สุด!”
………………………………….
