ค่อยๆ นั่งลง นางหยิบสารออกจากแขนขึ้นดูอีกครั้งด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ขณะที่ถังเสี่ยวซีกล่าวอย่างหงุดหงิด “นี่เป็นครั้งที่สามร้อยกว่าแล้วที่เจ้าอ่านสารแผ่นนั้นตั้งแต่บ่ายกระทั่งตอนนี้…”
ฉินอินยิ้ม “ข้ามีความสุขมาก”
ชวีฉู่เผยยิ้ม “หลินมู่อวี่และเฟิงจี้สิงร่วมมือกันทำให้น้ำท่วมทุ่งอัคนีและสังหารอสูรเกราะมากกว่าหกหมื่นตัวในครั้งเดียว ซึ่งเป็นศึกที่พลิกชะตาของจักรวรรดิและคุ้มค่าที่จะเลี้ยงฉลอง พระองค์เสวยเถิดพ่ะย่ะค่ะ เราจะออกเดินทางไปหาอาอวี่และเฟิงจี้สิงในช่วงเช้า พระองค์ทรงได้รับผืนแผ่นดินคืนแล้ว เช่นนั้นทรงพักผ่อนให้เพียงพอ”
“อื้ม” ฉินอินหยิบตะเกียบคีบเนื้อลงบนจานถังเสี่ยวซีพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวซีก็กินเยอะๆ ล่ะ เจ้ามีกองกำลังที่ยอดเยี่ยมที่สุด และจะได้รับภารกิจกอบกู้แผ่นดิน”
ถังเสี่ยวซีกล่าวด้วยใบหน้างาม “เสี่ยวอิน เจ้าดูแลข้าดีถึงเพียงนี้…หากมู่มู่มาเห็นจะคิดอย่างไร”
ฉินอินอดไม่ได้ที่จะตอบกลับมุกตลก “ไม่รู้สิ พี่อาอวี่อาจจะโกรธก็ได้”
ชวีฉู่เพียงนั่งมองอย่างเงียบงัน
“จริงสิ ท่านผิงหนานโหวไปไหน?” ฉินอินเอ่ยถาม
ชวีฉู่ประสานหมัดกล่าว “เซี่ยงอวี้นำทหารเกือบแสนนายออกจากป่าล่ามังกรใน
