ินซึ่งมีเปลวเพลิงลุกโชนสว่างไสว ดูเหมือนว่าซูอวี่จะโจมตีอีกฝ่ายด้วยไฟ แต่กลับไม่ได้ผลดีนัก เนื่องจากอสูรเกราะสามารถกระโดดข้ามแนวเพลิงเข้ามาฟาดฟันโล่หนักของทหารเมืองหยาดสายัณห์
“สกัดไว้ ห้ามถอยเด็ดขาด!” ทหารเมืองหยาดสายัณห์ตะโกนเสียงดัง
แต่การป้องกันต้องแลกมาด้วยการเสียสละ ทันใดนั้น! กลุ่มพลโล่แนวหน้าถูกฆ่าฟันอย่างรวดเร็วภายใต้ความมืดมิด พวกมันสวมชุดสีดำเพื่ออำพรางตนและลอบสังหาร
เมื่อฉินอิน ถังเสี่ยวซี ชวีฉู่ และจางเหว่ยมาถึงสนามรบ เหล่าทหารต่างแสดงความประหลาดใจ “ฝะ…ฝ่าบาทเสด็จมาสนามรบ…”
ทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่ไม่ได้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้มากนัก
ถังเสี่ยวซีโบกมือออกคำสั่ง “กองทัพมังกรผงาดเตรียมศรเศวตรมณีช่วยกองทัพเขี้ยวกระบี่”
“ขอรับ!”
ทหารกองทัพมังกรผงาดพลันยกคันศรขึ้นและยิงออกไป มันได้ผลที่น่าทึ่งมาก เหล่าอสูรเกราะล้มลงกับพื้นพร้อมส่งเสียงโหยหวนน่าสังเวช ซึ่งแตกต่างจากลูกศรธรรมดาที่ไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้อีกฝ่ายเลย
ฉินอินลงจากหลังม้าและก้าวไปด้านหน้าอย่างเชื่องช้าจนรองเท้าเหยียบลงบนแอ่งน้ำสีเลือด นางชักกระบี่จื่อยินออกมาพร้อมปลดปล่อยพลัง ทันใดนั้น! แสงสีทองรูปมังกรปรากฏขึ้น
