)” ซึ่งคงมีความหมายราว “อาหารมาแล้ว อาหาร!”
เว่ยโฉวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสะท้านในใจ “เฉียนเฟิงกำลังจะเข่นฆ่าเราทั้งหมด…”
บนแม่น้ำต้าวเจียง หน้าผาด้านซ้ายมีเผ่าคนเถื่อนราวหนึ่งหมื่นคน ส่วนด้านขวาเป็นทุ่งอัคนีที่เต็มไปด้วยอสูรเกราะ เหล่าอสูรปีกบินโฉบไปมา อีกทั้งมีแมงดาทะเลจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ใต้น้ำ ทุกคนต่างรู้สึกสิ่งเดียวกัน…ไม่มีทางที่จะขึ้นฝั่งโดยไม่สูญเสีย
“อย่ากังวล”
หลินมู่อวี่ตะโกนเสียงทุ้มต่ำ “ทำตามแผนเดิม เรือรบทั้งหมดจะไปทางขวา และเหล่าคนเถื่อนจะหาทางไปยังทุ่งอัคนีเอง”
“ขอรับ!”
…
ทุกคนช่วยกันยกใบเรือขึ้นก่อนที่เรือจะหันไปอีกทางและแล่นออกไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้พวกเขาอยู่บนแม่น้ำต้าวเจียงสายหลักที่มีความกว้างถึงสองพันเมตร ซึ่งแตกต่างจากสาขาย่อยมากโขที่มีความกว้างเพียงสามร้อยเมตร เรือรบของจักรวรรดิแล่นออกไปด้วยความเร็วสูงสุด ขณะที่ยังไม่ทันได้เทียบท่าดี หลินมู่อวี่ควบท่าเฉว่ออกไปฟาดฟันอสูรเกราะห้าตัวทันที
แต่ขณะเดียวกันอสูรเกราะพุ่งเข้ามาเรื่อยๆ จากระยะไกล
“เปรี้ยง!” หวงซีกระแทกหอกลงพื้นพร้อมคำราม “นักรบเผ่าคนป่าออกไปโจมตีศัตรูพร้อมข้า!”
ในพริบตานักรบหลายพันคนก็ยกโล่ทรงกรวยขึ้น ภายใต
