แล้วขอรับ”
“เยี่ยม…”
เฉียนเฟิงชี้นิ้วลงไปบนจุดหนึ่งในแผนที่พร้อมกล่าวด้วยท่าทางเคร่งขรึม “สั่งให้พวกมันไปรวมพลที่นี่และอย่าริอ่านโผล่หัวขึ้นมาเด็ดขาด เมื่อเรือรบของหลินมู่อวี่แล่นมา จงเจาะรูจากใต้ท้องเรือให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ นอกจากนี้จงสั่งให้กองทัพอสูรเกราะทั้งหมดตั้งทัพอยู่ในป่าเพื่อรอจู่โจม หากเรือถูกเจาะจนทะลุ หลินมู่อวี่ต้องกลับเข้าฝั่งแน่ เราจะใช้โอกาสนี้สกัดกั้นและฆ่ามันเสีย ครานี้…ต่อให้มีปีกมันก็หนีข้าไม่พ้น!”
เลี่ยนฉิงรู้สึกใจชื้นเล็กน้อย เขากล่าวตอบอย่างนอบน้อม “ขอรับ”
“อีกอย่างหนึ่ง…”
เฉียนเฟิงยกมือขึ้นพร้อมกล่าว “ได้ข่าวว่าหลินมู่อวี่มีกองทัพเผ่าคนป่าพร้อมโล่ขนาดยักษ์ซึ่งมุ่งเป้าไปที่กองทัพอสูรเกราะโดยเฉพาะอย่างนั้นหรือ?”
“ขอรับ”
“เช่นนั้น…”
เฉียนเฟิงหรี่ตาพร้อมกล่าว “จงรวบรวมเครื่องยิงและถังน้ำมันบีชสีดำที่สามารถใช้ได้จากบริเวณใกล้เคียง จากนั้นสั่งให้เหล่าอสูรปีกทั้งหมดเตรียมจุดไฟ”
“ท่านจอมพล…จะโจมตีด้วยไฟหรือขอรับ?”
“ใช่” เฉียนเฟิงกล่าวออกขณะกำหมัดแน่น “ครานี้พวกมนุษย์ต้องลิ้มรสชาติจากการถูกโจมตีด้วยไฟเสียบ้าง ข้าต้องการให้ทุ่งอัคนีเป็นหลุมฝังศพของหลินมู่อวี่!”
“ขอรับ…”
…
ณ ท่
