ที่อยู่รอดก็คือผู้ชนะ และมักจะเป็นเช่นนี้เสมอ อีกทั้งพลังที่แข็งแกร่งก็อาจพ่ายแพ้ต่อประสบการณ์ที่โชกโชนได้…เนื่องจากพลังเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน
“วิ้ง!”
แสงส่องประกายออกจากถุงสรรพสิ่ง หลินมู่อวี่คว้าทวนดอกหลีฮวาออกมาพร้อมแสงเย็นปรากฏขึ้น เขาถือทวนด้วยสองมือและกวัดแกว่งแผ่วเบาขณะที่ปลดปล่อยพลังออกไปจนเสื้อคลุมปลิวไสว เมื่อซือตู่เซินเห็นดังนั้นก็อ้าปากค้างและยืนตะลึงงัน “ท่วงท่าการใช้ทวนของผู้บัญชาการช่าง…สง่างาม”
เว่ยโฉวแตะจมูก “เขาเป็นเช่นนั้นเสมอ”
แต่ใบหน้าเลี่ยนไห่กลับประดับด้วยรอยยิ้ม ขณะที่กล่าวคำเบา “จะใช้ทวนสู้กับข้างั้นรึ? เจ้าหนุ่มรนหาที่ตายชัดๆ รู้หรือไม่เพลงดาบของเผ่าเทพเน้นการฝึกทักษะหอก?”
“อย่างน้อยข้าก็รู้ว่ายายของเจ้ามีขา!”
หลินมู่อวี่แทงทวนออกไปโดยตรง…ทักษะหอกพันธะมังกรรูปแบบทะลวง!
เลี่ยนไห่ชะงักครู่ครึ่งก่อนจะรีบถอยเพื่อหลบ เขาพลันตบปลายทวนด้วยฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังลึกลับ ขณะเดียวกันก็พลิกฝ่ามือคว้าด้ามทวนไว้แน่นและหัวเราะเสียงดัง “เจ้ามันรนหาที่ตายเสียจริง!”
หลินมู่อวี่หัวเราะ ทันใดนั้น! “เปรี้ยง!” ทวนดอกหลีฮวาพุ่งออกไปพร้อมระเบิดเป็นพายุพลังจนกระแทกฝ่ามืออีกฝ่ายอย่าง
