สูงนั่งแยกกันสองฝัง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านนอก “หลินมู่อวี่เขียนตอบมาแล้วขอรับ”
“โอ้”
เฉียนเฟิงเงยหน้าขึ้นพร้อมกล่าว “นำเข้ามา”
“ขอรับ”
เมื่อม้วนสารถูกกางออกบนโต๊ะจอมพล ปรากฏลายมือราวกับหงส์ไฟบนนั้น
“ไปตายซะไอ้แม่***”
“อืม…”
เฉียนเฟิงขมวดคิ้ว “คำเหล่านี้หมายความว่าอย่างไร?”
ผู้บัญชาการกองหมื่นเลี่ยนฉิงพลันกล่าว “ท่านจอมพล หรือนี่จะเป็นภาษามนุษย์ที่พัฒนาขึ้นช่วงหลายปีที่ผ่านมา?”
“ข้าไม่ทราบ”
เฉียนเฟิงกล่าว “มาเถิด นำสารนี้ไปให้ผู้เชี่ยวชาญภาษามนุษย์ตรวจสอบ ข้าต้องการรู้ว่าตัวอักษรที่หลินมู่อวี่เขียนมามีความหมายว่าอย่างไร”
“ขอรับ”
นายพลเลี่ยนด้านข้างกล่าว “ท่านจอมพล เราควรล้อมรอบเมืองไปเรื่อยๆ และไม่เร่งรีบจู่โจม ข้าได้ยินมาว่ามีทหารรักษาการณ์ไม่มาก หลินมู่อวี่เพียงตั้งใจยั่วยุให้เราโจมตีเท่านั้น”
“ข้ารู้”
ดวงตาเฉียนเฟิงเปล่งประกายขณะกล่าว “แต่หลินมู่อวี่เป็นผู้มีพรสวรรค์ หากเผ่าเทพสามารถได้คนเช่นนี้มารับใช้ คงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสงครามบนโลกอีก และเมื่อครั้งที่ต่อสู้ในป่าฉีหลิน เราสูญเสียกองกำลังแนวหน้าไปเป็นจำนวนมาก จนเหลือเพียงครึ่งเดียว ดังนั้นจึงไม่สามารถโจมตีเมืองได้อีกต่อไป”
“ท่านจอมพลหมายค
