ุบเขา ไม่ทราบว่าท่านคือผู้ใด?”
“ข้ามีนามว่าโจวผิง แม่ทัพของกองทัพองครักษ์ขอรับ ขณะนี้พวกข้าถูกเหล่าอสูรเกราะไล่ล่า โปรดท่านผู้บัญชาการถังตี่เปิดประตูเพื่อช่วยชีวิตข้าและพี่น้องทหารเหล่านี้ด้วยเถิด”
“โจวผิงงั้นรึ?”
ถังตี่ขมวดคิ้วพร้อมกล่าว “มีตรากองทัพหรือไม่?”
“มีขอรับ”
โจวผิงดึงตราสัญลักษณ์ที่เปื้อนเลือนออกจากแขนก่อนโยนขึ้นไปบนกำแพงเมือง ถังตี่หยิบมันขึ้นมามองอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวออก “พวกเขาเป็นทหารกองทัพองครักษ์”
โจวผิงมองไปด้านหลังก่อนกล่าวออกเสียงดัง “ท่านผู้บัญชาการถัง หากท่านไม่เปิดประตู พี่น้องของข้าจะต้องตายตกอยู่ที่นี่ ท่านเห็นแล้วไม่ใช่หรือว่าเราคือกองทัพองครักษ์ โปรดช่วยทหารจักรวรรดิเหล่านี้ด้วยเถิด”
ถังตี่กล่าวออกด้วยแววตาสั่นระริก “เปิดประตูเมือง พลธนูเตรียมตัวให้พร้อม เมื่อเผ่าปีศาจบุกมา จงยิงโจมตีทันที อย่าให้พวกเขาเข้าใกล้เมืองห้าหุบเขาได้แม้แต่ก้าวเดียว!”
“ขอรับ”
ประตูเมืองค่อยๆ เปิดออก ทันใดนั้นโจวผิงรีบพุ่งตัวเข้าไปในเมืองก่อนพุ่งโจมตีนายทหารใต้กำแพงเมือง เขาตะโกนดังลั่น “พังประตูเมือง!”
ถังสี่ยืนตกตะลึงอยู่บนกำแพง “บัดซบ! พวกมันเป็นกบฏ ยิงลูกศรสังหารพวกมันให้หมด!”
ทว่าก็
