ะวันออกและตะวันตกราวกับคลื่นสมุทร พวกเขาไม่อาจรู้ว่าประตูเมืองห้าทุบเขาทั้งสี่ได้ถูกปิดผนึกไว้หมดแล้ว
…
ขณะนั้น ประตูเมืองทางเหนือค่อยๆ ปรากฏแก่สายตา ธงดอกจื่อยินสะบัดไหวตามสายลม ทหารรักษาการณ์ด้านนอกเมืองประสานหมัดพร้อมกล่าวออก “คารวะท่านผู้บัญชาการหลินขอรับ”
หลินมู่อวี่ในชุดเสื้อคลุมองครักษ์มังกรพยักหน้าแผ่วเบา ทว่ากลับดูสง่าผ่าเผยยิ่ง เขากล่าวออกขณะควบท่าเฉว่มุ่งตรงสู่ประตูเมือง “นำกองกำลังทหารม้าและทหารราบอย่างละห้าพันนายเข้าไปในเมือง ส่วนกองทหารที่เหลือประจำการอยู่ด้านนอกเมือง”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ” เว่ยโฉวพยักหน้าก่อนจากไปสั่งการ
ถังเสี่ยวซีจ้องมองเมืองห้าหุบเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาพร้อมกล่าว “เหตุใดจึงเงียบเช่นนี้ บรรยากาศน่ากลัวนัก”
หลินมู่อวี่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเล็กน้อย ทว่าทักษะชีพจรวิญญาณที่แผ่ขยายไปถึงสิบกิโลเมตรกลับไม่พบรังสีใดแม้แต่น้อย เขาไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น
ซือตู่เซินกล่าวออก “ท่านผู้บัญชาการ เรารีบไปยังประตูทิศเหนือเถิดขอรับ หากพวกปีศาจบุกโจมตี ประตูทิศเหนือคงเป็นจุดที่รับความเสียหายมากที่สุด”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้าก่อนกล่าวต่อ “มุ่งหน้าไปยังประตูท
