มกล่าวอย่างเย็นชา “มีเมืองห้าหุบเขา เมืองหลันเยี่ยน เมืองชีไห่ เมืองหยาดสายัณห์ และเหล่าเมืองเล็กใหญ่นับร้อยนับพันภายในจักรวรรดิ หากเราไม่ปักหลักต่อสู้กับเผ่าปีศาจที่นี่ แล้วผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร? ต้องการเฝ้าดูจักรวรรดิถูกเหยียบย่ำและผู้คนมากมายถูกสังหารหรือ? ท่านถังลู่…อย่าลืมว่าตนเองกำลังสวมชุดทหารแห่งจักรวรรดิ เช่นนั้นควรตามหน้าที่ของเราอย่างดีที่สุด”
เซี้ยโหวซาง รองผู้บัญชาการกองทัพองครักษ์ประสานหมัดกล่าว “ฝ่าบาท ผู้บัญชาการ เราเพิ่งได้รับสารมาว่า ผู้บัญชาการหลินมู่อวี่แห่งกองทัพมังกรผงาดกำลังนำกองกำลังฝีมือดีหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นนายจากเมืองหลันเยี่ยนมาเป็นกำลังเสริม และจะมาถึงเมืองห้าหุบเขาในอีกห้าวัน”
“ยอดเยี่ยม!”
ดวงตาเฟิงจี้สิงเปล่งประกายพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เช่นนั้นเราต้องปักหลักและพยายามต่อต้านเฉียนเฟิงเป็นเวลาห้าวัน ทันทีที่กองทัพของอาอวี่มาถึง เราจะสามารถพลิกสถานการณ์และได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน!”
รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้างามของฉินอินในที่สุด ก่อนกล่าวว่า “ทุกสิ่งอย่างจะดำเนินการตามคำสั่งของผู้บัญชาการเฟิง”
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะเปลี่ยนแปลงอนาคตตามความคาดหวังนี้ให้ได้”
…
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสียงร้องของสัตว์ประหลาดดังแผ่วเบาภายในป่าฉีหลิน กระนั้นไม่มีผู้ใดต้องการออกไปตรวจสอบหรือให้ความสนใจกับสัตว์ร้ายและดอกไม้ที่บานสะพรั่ง หมอกหนาปกคลุมรอบบริเวณ ก่อนที่จะกลายเป็นสายฝนโปรยปรายลงบนช
