ะเห็นถังเสี่ยวซีหลับอยู่ ร่างบางในชุดคลุมเจ้าหญิงผ่อนลมหายใจอย่างสม่ำเสมอ แสงดาวตกกระทบลงบนใบหน้ายามนิทราแลดูงดงามอย่างหาที่เปรียบมิได้
หลินมู่อวี่ดึงเสื้อคลุมเพื่อห่มตัวอีกฝ่ายแผ่วเบาก่อนกลับไปนอนที่เตียงของตนและผล็อยหลับไปในที่สุด
เหล่าผู้บัญชาการในกองทัพมังกรผงาดต่างรู้ดีกว่าถังเสี่ยวซีและหลินมู่อวี่สนิทสนมกันมากเพียงใด การที่ทั้งสองนอนในกระโจมเดียวกันจึงไม่ใช่เรื่องแปลก อย่างไรเสียยามนี้ที่จักรวรรดิตกอยู่ในอันตราย ศัตรูมากมายต่างรายล้อมไม่ว่าจะจักรวรรดิอี้เหอหรือเผ่าปีศาจ ซึ่งพวกเขาอาจถูกลอบสังหารได้ทุกเมื่อ ชีวิตของหลินมู่อวี่และถังเสี่ยวซีสำคัญกว่าสิ่งใด จึงเป็นการดีแล้วที่ทั้งสองอยู่ดูแลกันและกันเช่นนี้
หลินมู่อวี่ฝันถึงเหตุการณ์ในอดีตนับไม่ถ้วนตลอดทั้งคืน เขาตื่นขึ้นพร้อมกับหยดน้ำใสปริ่มจากดวงตา
ถังเสี่ยวซีตื่นขึ้นมาอย่างสดใส ดวงตาคู่สวยจับจ้องหลินมู่อวี่ก่อนมองไปที่ศีรษะของตนพร้อมหัวเราะออกมา “ข้าคงต้องหวีผมสักหน่อย มู่มู่ช่วยข้าที”
“อืม”
ผมของถังเสี่ยวซีนุ่มลื่นราวกับเส้นไหมชวนให้หลงใหล ทำให้หลินมู่อวี่หวนนึกถึงตอนที่ตนช่วยฉินอินหวีผมซึ่งเขายังจำสัมผัสนั้นได้ดีเสมอ
ไม่นานหลังจากนั้น
