เถิดขอรับ” เหล่าแม่ทัพประสานหมัดอย่างพร้อมเพรียง
เฟิงจี้สิงมองทุกคนขณะกล่าวคำออก “หลัวอวี่เป็นผู้ที่รอบคอบและฉลาดหลักแหลมที่สุดในบรรดาแม่ทัพของกองทัพองครักษ์ เช่นนั้นคืนนี้เจ้าจงนำกองทหารม้ายอดฝีมือของกองทัพไปยังท่าเรือของกองทัพเรือ จากนั้นให้แล่นเรือรบบุกไปยังฝั่งตะวันตกของแม่น้ำต้าวเจียงและจงจำไว้ว่าสามารถเดินเรือเฉพาะยามกลางคืนหรือยามที่หมอกหนาเท่านั้น เมื่อไปถึงอีกฝั่งแม่น้ำได้ จงบุกเผาเสบียงของพวกปีศาจโดยหลีกเลี่ยงการปะทะและกลับมาในทันที และหากจับปีศาจทั้งเป็นกลับมาได้สักสองสามตนจะดียิ่ง”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ”
ใบหน้าเปื้อนเลือดของหลัวอวี่มองไปยังเฟิงจี้สิงด้วยสายตาอันแน่วแน่ “แม้สุดท้ายจะถูกฆ่าตายตก ข้าก็จะไม่ทำให้ท่านผู้บัญชาการผิดหวังเป็นแน่ขอรับ”
“ไม่”
เฟิงจี้สิงจับไหล่อีกฝ่ายพร้อมกล่าว “ข้าฝากชีวิตทหารม้าทั้งหมดของกองทัพองครักษ์ไว้กับเจ้าและทุกคนจะต้องรอดกลับมา อย่ากล่าวถึงความล้มเหลวกับข้าอีก การต่อสู้ครานี้เราต้องชนะเท่านั้น”
“ขอรับ!”
