รดิมารวมตัวกันที่ริมฝั่งแม่น้ำเป็นจำนวนมาก
ฉินอิน เฟิงจี้สิง และเซี่ยงอวี้เป็นผู้ควบคุมกองทัพเป็นการส่วนตัว ทหารแห่งจักรวรรดิวางโล่หนักป้องกันตลอดแนวแม่น้ำขณะที่เฝ้ามองอีกฝ่ายขนกระสอบทรายเพื่อเพิ่มระดับแม่น้ำ
“ปล่อยให้พวกมันทำเช่นนี้ต่อไปไม่ได้” เฟิงจี้สิงกล่าวอย่างเย็นชา “ฝ่าบางโปรดส่งกองทัพเรือออกไป และให้ไป๋หลี่ฉางเริ่มทำสงครามพร้อมทำลายเขื่อนที่พวกปีศาจถมขึ้น มิเช่นนั้นหากเขื่อนถูกสร้างจนเสร็จ มันจะกลายเป็นภัยพิบัติต่อพวกเราเอง”
“อืม”
ฉินอินหันกลับไปกล่าวว่า “ไป๋หลี่ฉางนำกองทัพเรือเข้าต่อสู้โดยใช้เครื่องยิงและธนูเพื่อขัดขวางแผนการสร้างเขื่อนของเผ่าปีศาจ”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
เสียงกลองดังขึ้นขณะที่หลายสิบชีวิตหยุดยืนที่ริมฝั่ง เรือรบของกองทัพเคลื่อนออกไปอย่างเชื่องช้า บนดาดฟ้าเรือเต็มไปด้วยพลธนูพร้อมคันศรขนาดใหญ่ ทันใดนั้นเสียงธนูดังขึ้นห่างจากเขื่อนราวห้าสิบเมตร ในพริบตาเดียวอสูรเกราะบนเขื่อนก็ตกลงสู้ก้นแม่น้ำ ลูกศรเหล็กของเครื่องยิงแข็งแกร่งมากจนสามารถเจาะทะลุเกราะสังหารเผ่าปีศาจอย่างรวดเร็ว
อสูรเกราะบนเขื่อนพลันตกอยู่ในความโกลาหล ขณะเดียวกันนายพลปีศาจระดับสูงที่ปกคลุมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งอสูร
