ู้บัญชาการจะเข้าใจ”
“ข้ารู้ และจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อความปลอดภัยทุกคน หากเหล่านักรบต้องตายตก ข้าจะชดใช้ด้วยเหรียญทองอย่างเหมาะสม”
“ตามมูลค่าเหรียญทองของจักรวรรดิมนุษย์ ท่านจะมอบให้เท่าใดหากนักรบของเราเสียชีวิตในการต่อสู้?”
“หนึ่งร้อยเหรียญทอง” หลินมู่อวี่กล่าว
“หนึ่งร้อยเหรียญทอง…” เทพแห่งป่าเขาขมวดคิ้ว “บิดามารดาเลี้ยงดูพวกเขามาอย่างดี เหล่านักรบสามารถสู้เต็มที่จนตัวตาย แต่กลับมีค่าเพียงหนึ่งร้อยเหรียญทองอย่างนั้นหรือ?”
หลินมู่อวี่กล่าว “จักรวรรดิกำลังอยู่ในสงคราม ทำให้เศรษฐกิจซบเซามาก ข้ามีเงินบำนาญสำหรับทหารแห่งจักรวรรดิที่เสียชีวิตเพียงห้าสิบเหรียญทองเท่านั้น”
“อย่างไรก็ตาม เดิมทีประชากรของเผ่าเรามีมากกว่าสิบล้านคน แต่สุดท้ายลดลงจนเหลือไม่ถึงหนึ่งล้านคน เราไม่สามารถสูญเสียคนเพิ่มเติม อีกทั้งนี่คือสงครามระหว่างจักรวรรดิมนุษย์และปีศาจ ซึ่งไม่เกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของเรา”
ผู้นำเผ่าเป็นดั่งจิ้งจอกเฒ่าที่พยายามใช้ประโยชน์ทีละเล็กทีละน้อยจากหลินมู่อวี่ ซึ่งเป็น “ผู้พิชิต” ที่แท้จริง
“เช่นนั้นหนึ่งร้อยห้าสิบเหรียญทอง ไม่มากไปกว่านั้น” หลินมู่อวี่กล่าว
“ท่านแม่ทัพช่างมีเมตตา”
ผู้นำเผ่ากล่าวต่อ “เผ่าของเราสืบสายเลือดที่