…พวกกองทัพมนุษย์ชั่วช้าล้อมหุบเขาไว้หมดแล้ว เราจะทำอย่างไรดี”
ดวงตาของเทพแห่งป่าเขาฉายแววพยาบาท เขายกขวานศึกขึ้นก่อนกล่าวคำออกเสียงดังลั่น “เผ่าคนป่าจงเจริญ! พวกเจ้าทั้งหลายจงมากับข้า บุกทะลวงกองทัพมนุษย์ ปล้นเสบียงของพวกมันและมุ่งหน้ากลับแดนของเรา!”
เผ่าคนเถื่อนคำรามเสียงดังก้องก่อนมุ่งหน้าออกจากหุบเขา
ขณะนั้น สองพี่น้องซือตู่เซินและซือตู่เฉว่นำกองทัพมังกรผงาดสามหมื่นนายรออยู่ด้านนอกหุบเขาพร้อมกล่องลูกศรและเครื่องยิงหินนับร้อย เมื่อกองทัพเผ่าคนเถื่อนเคลื่อนพลออกมา ซือตู่เซินยกมือส่งสัญญาณพร้อมตะโกนลั่น “โจมตี!”
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว”
ศรจำนวนมากถูกยิงโหมกระหน่ำออกไปเพื่อทำลายล้างเผ่าคนเถื่อน นักรบผู้แข็งแกร่งถูกศรเหล็กเจาะทะลุร่างและตายตกจมกองเลือดอย่างน่าสลดใจ ในครานี้พลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาไม่อาจต่อกรกับศัตรูได้แม้แต่น้อย แนวหน้ากองทัพเผ่าคนเถื่อนแตกพ่ายจากการยิงศรโจมตีของกองทัพมังกรผงาด
“ทหารโล่หอก เตรียมตั้งรับ!” ซือตู่เฉวตะโกน
ทหารกองที่สามของทัพมังกรผงาดยกโล่และหอกขึ้นเพื่อสร้างแนวป้องกันทันที หอกความยาวอย่างน้อยสามเมตรถูกใช้ตั้งรับกองทัพเผ่าคนเถื่อน ก่อนที่พวกเขาจะตีประชิด
