น ตราบใดที่อาหารเริ่มขาดแคลน พวกมันจะไม่สามารถทนได้อีกต่อไป”
“ใช่”
หลินมู่อวี่ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “ส่งมอบคำสั่งให้ซือตู่เซินและซือตู่เฉว่นำกองกำลังที่สองและที่สามของกองทัพมังกรผงาดขนกล่องลูกศรหนึ่งร้อยกล่องไปทางทิศใต้ของหุบเขาผานหลง กองกำลังที่หนึ่งให้คุ้มกันทางออกด้านเหนือของหุบเขา ส่วนเหล่าอสูรให้คอยคุ้มกันรอบบริเวณ ในเมื่อพวกมันกล้าบุกเข้ามายังค่ายทหารของเรา ก็ปล่อยให้มันลิ้มรสชาติชีวิตที่ขมขื่นบ้าง หลังจากเข้าล้อมได้แล้ว ให้ยั่วยุพวกมันเพื่อดึงบางส่วนออกมาจัดการ จำไว้ว่าอย่าเผชิญหน้ากันโดยตรง ให้ใช้กล่องลูกศรและคันศรจัดการ ไม่เช่นนั้นแผนการอาจล้มเหลวไม่เป็นท่า”
“ขอรับผู้บัญชาการ!”
“และทานอาหารเย็นกันให้เรียบร้อย”
“เย็นนี้เจ้าจะทานอาหารก่อนไหม?” ถังเสี่ยวซีเม้มริมฝีปาก “ข้ากลัวอ้วน…”
“อืม ข้าจะทาน” หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “หลังจากทานอาหารเสร็จ ข้าจะไปหุบเขาผานหลงเพื่อดูว่าคนเถื่อนเหลืออาหารเท่าใดและจะอยู่ได้นานอีกเพียงใด”
เว่ยโฉวรีบกล่าวขึ้น “ท่านหลินมู่อวี่โปรดไตร่ตรองอีกครั้ง ท่านเป็นผู้บัญชาการกองทัพและไม่สามารถออกไปเสี่ยงชีวิตคนเดียวเช่นนั้น!”
“ไม่ต้องกังวล”
หลินมู่อวี่กล่าวอย
